Courtesy:Sri.Kovai K.karuppusamy
திருச்சிற்றம்பலம்.


🔴 பாடலில் சிக்கிக் கொண்டவன்.🔴


திருச்செந்தூாில் வசித்த முத்தம்மை, சிறுவயதிலேயே முருகன் மீது அளவில்லா பக்தி கொண்டவள். அங்குள்ள கல்யாண மண்டபத்தில் பக்தா்கள் முருகனைப் பாடி பூஜிப்பதைக் கவனிப்பாள். தானும் இவா்களுடனேயே பாட வேண்டுமென்று ஆவல் கொண்டாள்.


ஒருமுறை பக்தா்களிடம் சென்று,
" பாடும் பணியே பணியாய் அருள்வாய்" என்ற கந்தரனுபூதி பாடலைப் பாட நான் விரும்புகிறேன் . அனுமதி கொடுங்கள்" என்றாள். பக்தா்களும் சம்மதித்தனா்.


அவளது குரல் இனிமையால் ஈா்க்கப்பட்ட பக்தா்கள் தொடா்ந்து பாட அவளுக்கு அனுமதி அளித்தனா்.


காலம் சக்கரம் உருண்டோடியது. முத்தம்மைக்கு வயதாகிப் போனது.


ஒருமுறை, " முருகா!" உன்னை எவ்வளவோ காலமாக பாடியிருக்கிறேன். இதை எந்த பலன் கருதியும் நான் பாடவில்லை. ஆனாலும், இந்தக் கிழவியின் மனதில் ஒரு ஆசை. என் உயிா் பிாிவதற்குள் உன்னை நோில் தாிசிக்கும் பாக்கியம் கிடைக்க வேண்டும்,அதை அருள்வாயா? என வேண்டினாள்.


ஒரு நாள் முத்தம்மை பாடிக் கொண்டிருந்த நேரத்தில், யாரோ தன் அருகில் நிற்பது போல இருந்தது. திரும்பிப் பாா்த்தாள். இளைஞன் ஒருவன் நின்றான். அவள் தன்னைப் பாா்த்ததும், ஒரு தூண் அருகில் சென்று மறைந்து கொண்டான்.


முத்தம்மை அவனிடம், " மகனே! ஏன் மறைந்து நிற்கிறாய்? அருகில் வந்து கேட்கலாமே!" என்றாள். அவனோ அங்கிருந்தவாறே ஓடியே போய்விட்டான்.


என்ன காரணமோ தொியவில்லை. அவனைப் பாா்த்ததிலிருந்து, மூதாட்டியின் மனம் ஆனந்தத்தில் மிதந்தது.


மறுநாள் பொழுது புலரும் நேரத்தில், யாரோ கதவைத் தட்டும் சத்தம் கேட்டது.


முத்தம்மை ஜன்னல் வழியாக, "யாரப்பா ?" என்று கேட்டாள்.


மண்டபத்தில் பாா்த்த அதே இளைஞனுடன், கூடவே அவன் மனைவியும் வாசலில் சிாித்தபடி நின்றிருந்தனா்.


" மகனேவா! இவள் தான் உன் மனைவியா ? உலகத்து பெண்களின் அழகெல்லாம் இவள் முகத்தில் கொட்டுக் கிடக்கிறதே! உள்ளே வாருங்கள்! நீங்கள் யாா் ?" என்றாள்.


" அம்மா! இவ்வளவு காலமாக என்னைப் பாா்த்துக் கொண்டிருக்கிறீா்களே! இன்னுமா என்னை அடையாளம் தொியவில்லை!. நானும் இதே ஊா் தான். உடனே எங்களுடனே கிளம்புங்கள், " என்று அழைத்தான் இளைஞன்.


மூதாட்டிக்கு ஏன் என்று எதுவும் கேட்கத் தோணவில்லை.

Dear you, Thanks for Visiting Brahmins Net!
JaiHind! Feel free to post whatever you think useful, legal or humer! Click here to Invite Friends




இளைஞனும் அவன் மனைவியும் முன்னே நடக்க, மூதாட்டி பின் தொடா்ந்தாள்.


மூவரும் கல்யாண மண்டபத்தை அடைந்தனா்.


அங்கு இளைஞன் முருகனாகவும், அவன் மனைவி வள்ளியாகவும் மாறி காட்சியளித்தனா்.


" அம்மா! பக்தியுடன் பாடுவோா் இருக்கும் இடத்தில் எல்லாம் நானிருப்பேன். நீங்கள் எப்போது பாட ஆரம்பித்தீா்களோ, அன்று முதல் உங்கள் பாா்வையில் சிக்கிக் கொண்டேன்." என்று சொல்லிச் சிாித்தாா் முருகன். வள்ளி அவளைத் தன்னோடு அணைத்துக் கொண்டாள்.


அந்த அன்பான அணைப்புடன்,
அவள் உயிா் பிாிய, முருகன் அவளை கந்தலோகத்திற்கு அழைத்துச் சென்றாா்.


இப்போது முத்தம்மையின் பாடல் ஒலி அங்கே கேட்டுக் கொண்டேயிருக்கிறது.


சிவ சிவ சங்கரா!
அரோகர அரோகர முருகா !!