Sundara Kaanda Sarga 1 Continues


5.1.162 இ
5.1.162 ஈ
5.1.163 அ
5.1.163 ஆ தம் த்ருஷ்ட்வா மேகஸங்காஸம்
தஸயோஜநமாயதம் ।
சகார ஸுரஸா சாஸ்யம்
விம்ஸத்யோஜநமாயதம் ॥
taṃ dṛṣṭvā mēghasaṅkāṡam
daṡayōjanamāyatam ।
cakāra surasā cāsyam
viṃṡadyōjanamāyatam ॥
Seeing him resemble a cloud
that was ten Yōjanas wide
Surasa made her mouth twenty Yōjanas wide.
5.1.163 இ
5.1.163 ஈ
5.1.164 அ
5.1.164 ஆ
5.1.164 இ
5.1.164 ஈ ஹநுமாம்ஸ்து தத: க்ருத்த:
ஸ்த்ரிம்ஸத்யோஜநமாயத: ।
சகார ஸுரஸா வக்த்ரம்
சத்வாரிம்ஸத்ததோச்ச்ரிதம் ।
பபூவ ஹநுமாந்வீர:
பஞ்சாஸத்யோஜநோச்ச்ரித: ॥
hanumāṃstu tataḥ kruddhaḥ
striṃṡadyōjanamāyataḥ ।
cakāra surasā vaktram
catvāriṃṡattathōcchritam ।
babhūva hanumānvīraḥ
pańcāṡadyōjanōcchritaḥ ॥
Hanumān, outraged, grew to become
as big as thirty Yōjanas.
Surasa then made her mouth forty Yōjanas high.
Hanumān, the Veera, then became fifty Yōjanas high.
5.1.165 அ
5.1.165 ஆ
5.1.165 இ
5.1.165 ஈ சகார ஸுரஸா வக்த்ரம்
ஷஷ்டியோஜநமாயதம் ।
ததைவ ஹநுமாந்வீர:
ஸப்ததீயோஜநோச்ச்ரித: ॥
cakāra surasā vaktram
ṣaṣṭiyōjanamāyatam ।
tathaiva hanumānvīraḥ
saptatīyōjanōcchritaḥ ॥
Surasa then made her mouth sixty Yōjanas wide.
Hanumān, the Veera, then became seventy Yōjanas high.
5.1.166 அ
5.1.166 ஆ
5.1.166 இ
5.1.166 ஈ
5.1.167 அ
5.1.167 ஆ சகார ஸுரஸா வக்த்ரம்
அஸீதீயோஜநாயதம் ।
ஹநுமாநசலப்ரக்யோ
நவதீயோஜநோச்ச்ரித: ।
சகார ஸுரஸா வக்த்ரம்
ஸதயோஜநமாயதம் ॥
cakāra surasā vaktram
aṡītīyōjanāyatam ।
hanumānacalaprakhyō
navatīyōjanōcchritaḥ ।
cakāra surasā vaktram
ṡatayōjanamāyatam ॥
Surasa then made her mouth eighty Yōjanas wide.
Hanumān, resembling a mountain,
then grew to ninety Yōjanas in height.
Then, Surasa made her mouth hundred Yōjanas wide.
5.1.167 இ
5.1.167 ஈ
5.1.168 அ
5.1.168 ஆ
5.1.168 இ
5.1.168 ஈ தத்த்ருஷ்ட்வா வ்யாதிதம் த்வாஸ்யம்
வாயுபுத்ர: ஸுபுத்திமாந் ।
தீர்கஜிஹ்வம் ஸுரஸயா
ஸுகோரம் நரகோபமம் ।
ஸுஸம்க்ஷிப்யாத்மந: காயம்
பபூவாங்குஷ்டமாத்ரக: ॥
taddṛṣṭvā vyāditaṃ tvāsyam
vāyuputraḥ subuddhimān ।
dīrghajihvaṃ surasayā
sughōraṃ narakōpamam ।
susaṃkṣipyātmanaḥ kāyam
babhūvāṅguṣṭhamātrakaḥ ॥
On seeing that huge gaping mouth
horrid as hell with its large tongue,
the son of Vāyu, who was smart,
shrunk his body to the size of a thumb.
5.1.169 அ
5.1.169 ஆ
5.1.169 இ
5.1.169 ஈ ஸோऽபிபத்யாஸு தத்வக்த்ரம்
நிஷ்பத்ய ச மஹாஜவ: ।
அந்தரிக்ஷே ஸ்தித: ஸ்ரீமாந்
இதம் வசநமப்ரவீத் ॥
sō'bhipatyāṡu tadvaktram
niṣpatya ca mahājavaḥ ।
antarikṣē sthitaḥ ṡrīmān
idaṃ vacanamabravīt ॥
He, of great speed, then quickly
entered her mouth and came out.
Then, standing in the sky,
the blessed one said these words:
5.1.170 அ
5.1.170 ஆ
5.1.170 இ
5.1.170 ஈ ப்ரவிஷ்டோऽஸ்மி ஹி தே வக்த்ரம்
தாக்ஷாயணி நமோऽஸ்து தே ।
கமிஷ்யே யத்ர வைதேஹீ
ஸத்யம் சாஸீத்வரஸ்தவ ॥
praviṣṭō'smi hi tē vaktram
dākṣāyaṇi namō'stu tē ।
gamiṣyē yatra vaidēhī
satyaṃ cāsīdvarastava ॥
I have entered your mouth, O daughter of Daksha,
and thus the truth of the boon remains upheld.
My salutations to you! I shall now go to Vaidēhi.
5.1.171 அ
5.1.171 ஆ
5.1.171 இ
5.1.171 ஈ தம் த்ருஷ்ட்வா வதநாந்முக்தம்
சந்த்ரம் ராஹுமுகாதிவ ।
அப்ரவீத்ஸுரஸா தேவீ
ஸ்வேந ரூபேண வாநரம் ॥
taṃ dṛṣṭvā vadanānmuktam
candraṃ rāhumukhādiva ।
abravītsurasā dēvī
svēna rūpēṇa vānaram ॥
Seeing him emerge from her mouth
like the moon from the mouth of Rāhu,
the lady Surasa took her original form
and said to the Vānara:
5.1.172 அ
5.1.172 ஆ
5.1.172 இ
5.1.172 ஈ அர்தஸித்த்யை ஹரிஸ்ரேஷ்ட
கச்ச ஸௌம்ய யதாஸுகம் ।
ஸமாநயஸ்வ வைதேஹீம்
ராகவேண மஹாத்மநா ॥
arthasiddhyai hariṡrēṣṭha
gaccha saumya yathāsukham ।
samānayasva vaidēhīm
rāghavēṇa mahātmanā ॥
O best of Vānaras, O gentle one!
Please go as you please
to accomplish your mission.
Unite Vaidēhi with Rāghava, the Mahātma.
5.1.173 அ
5.1.173 ஆ
5.1.173 இ
5.1.173 ஈ தத்த்ருதீயம் ஹநுமதோ
த்ருஷ்ட்வா கர்ம ஸுதுஷ்கரம் ।
ஸாது ஸாத்விதி பூதாநி
ப்ரஸஸம்ஸுஸ்ததா ஹரிம் ॥
tattṛtīyaṃ hanumatō
dṛṣṭvā karma suduṣkaram ।
sādhu sādhviti bhūtāni
praṡaṡaṃsustadā harim ॥
Seeing Hanumān accomplish
a third task that was next to impossible,
all the creatures applauded the Vānara
saying, ‘Well done, well done!’
5.1.174 அ
5.1.174 ஆ
5.1.174 இ
5.1.174 ஈ ஸ ஸாகரமநாத்ருஷ்யம்
அப்யேத்ய வருணாலயம் ।
ஜகாமாகாஸமாவிஸ்ய
வேகேந கருடோபம: ॥
sa sāgaramanādhṛṣyam
abhyētya varuṇālayam ।
jagāmākāṡamāviṡya
vēgēna garuḍōpamaḥ ॥
He then descended to the
intransigent ocean, the home of Varuṇa,
and then shot back into the sky
with the speed of Garuḍa.
5.1.175 அ
5.1.175 ஆ
5.1.175 இ
5.1.175 ஈ
5.1.176 அ
5.1.176 ஆ
5.1.176 இ
5.1.176 ஈ
5.1.177 அ
5.1.177 ஆ
5.1.177 இ
5.1.177 ஈ
5.1.178 அ
5.1.178 ஆ
5.1.178 இ
5.1.178 ஈ
5.1.179 அ
5.1.179 ஆ
5.1.179 இ
5.1.179 ஈ
5.1.180 அ
5.1.180 ஆ
5.1.180 இ
5.1.180 ஈ
5.1.181 அ
5.1.181 ஆ
5.1.181 இ
5.1.181 ஈ ஸேவிதே வாரிதாராபி:
பதகைஸ்ச நிஷேவிதே ।
சரிதே கைஸிகாசார்யை:
ஐராவதநிஷேவிதே ।
ஸிம்ஹகுஞ்ஜரஸார்தூல
பதகோரகவாஹநை: ।
விமாநை: ஸம்பதத்பிஸ்ச
விமலை: ஸமலங்க்ருதே ।
வஜ்ராஸநிஸமாகாதை:
பாவகைருபஸோபிதே ।
க்ருதபுண்யைர்மஹாபாகை:
ஸ்வர்கஜித்பிரலங்க்ருதே ।
வஹதா ஹவ்யமத்யர்தம்
ஸேவிதே சித்ரபாநுநா ।
க்ரஹநக்ஷத்ரசந்த்ரார்க
தாராகண விபூஷிதே ।
மஹர்ஷி�® �ணகந்தர்வ
நாகயக்ஷஸமாகுலே ।
விவிக்தே விமலே விஸ்வே
விஸ்வாவஸுநிஷேவிதே ।
தேவராஜகஜாக்ராந்தே
சந்த்ரஸூர்யபதே ஸிவே ।
விதாநே ஜீவலோகஸ்ய
விததே ப்ரஹ்மநிர்மிதே ।
பஹுஸ: ஸேவிதே வீரை:
வித்யாதரகணைர்வரை: ।
ஜகாம வாயுமார்கே து
கருத்மாநிவ மாருதி: ॥
sēvitē vāridhārābhiḥ
patagaiṡca niṣēvitē ।
caritē kaiṡikācāryaiḥ
airāvataniṣēvitē ।
siṃhakuńjaraṡārdūla
patagōragavāhanaiḥ ।
vimānaiḥ sampatadbhiṡca
vimalaiḥ samalaṅká �›tē ।
vajrāṡanisamāghātaiḥ
pāvakairupaṡōbhitē ।
kṛtapuṇyairmahābhāgaiḥ
svargajidbhiralaṅkṛtē ।
vahatā havyamatyardham
sēvitē citrabhānunā ।
grahanakṣatracandrārka
tārāgaṇa vibhūṣitē ।
maharṣigaṇagandharva
nāgayakṣasamākulē ।
viviktē vimalē viṡvē
viṡvāvasuniṣēvitē ।
dēvarājagajākrāntē
candrasūryapathē ṡivē ।
vitānē jīvalōkasya
vitatē brahmanirmitē ।
bahuṡaḥ sēvitē vīraiḥ
vidyādharagaṇairvaraiḥ ।
jagāma vāyumārgē tu
garutmāniva mārutiḥ ॥
The son of Vāyu went along
the auspicious track of the wind
that was also the track of the moon and the sun,
clear and free of habitation and
filling the expanse of the universe,
that was a splendid stage for the action of
rain showers, birds, Airāvata, Viṡwāvasu
and the spotlessly clean and fast moving Vimānas
drawn by lions, elephants, tigers, birds and snakes,
where wandered the instructors
of Raga Kaiṡika (such as Tumburu),
the highly blessed ones who won
heaven with their deeds of Puṇya,
the elephants of the king of Dēvas,
and hosts of valorous and magnificent Vidyādharas,
that was decorated by the planets, the stars
the moon, the sun and the constellations,
and thronged by the crowds of
Maharshis, Gandharvas, Nāgas and Yakshas,
that shone with the fatal fires, which were
as impactful as Vajra and thunderbolts,
and the fire that carried the offerings (to Dēvas),
and that was like a wide ceiling constructed by
Brahma for the sake of all the living beings.
5.1.182 அ
5.1.182 ஆ
5.1.182 இ
5.1.182 ஈ ப்ரத்ருஸ்யமாந: ஸர்வத்ர
ஹநுமாந்மாருதாத்மஜ: ।
பேஜேऽம்பரம் நிராலம்பம்
லம்பபக்ஷ இவாத்ரிராட் ॥
pradṛṡyamānaḥ sarvatra
hanumānmārutātmajaḥ ।
bhējē'mbaraṃ nirālambam
lambapakṣa ivādrirāṭ ॥
Hanumān, the son of Vāyu,
took to the sky where there was no support,
like the king of mountains with broad wings,
visible clearly from everywhere.
5.1.183 அ
5.1.183 ஆ
5.1.183 இ
5.1.183 ஈ ப்லவமாநம் து தம் த்ருஷ்ட்வா
ஸிம்ஹிகா நாம ராக்ஷஸீ ।
மநஸா சிந்தயாமாஸ
ப்ரவ்ருத்தா காமரூபிணீ ॥
plavamānaṃ tu taṃ dṛṣṭvā
siṃhikā nāma rākṣasī ।
manasā cintayāmāsa
pravṛddhā kāmarūpiṇī ॥
Seeing him fly thus, a Rākshasi by name Simhika,
who could take any form at will
thought in her mind, growing to a huge size:

Dear you, Thanks for Visiting Brahmins Net!
JaiHind! Feel free to post whatever you think useful, legal or humer! Click here to Invite Friends




To be continued