Sundara Kaanda Sarga 2

Sundara Kaanda - Sarga 2
In this Sarga Hanumān, passing through the Vanas, reaches the northern gateway of Laṅkā, which is situated on the top of Trikūṭa mountain. He sees that it is guarded by formidable Rākshasas. He thinks over carefully as to how he can make sure that Rāma’s object is not wrecked because of any missteps he might take and how he can manage to search all the places without being caught by the Rākshasas. Realizing that the Rākshasas would detect him regardless of which form he assumes, he decides to retain his original form, albeit a miniature one, the size of a house cat. He waits till it is dark and then enters the city. The beautiful shine of the moon appears in the sky along with the stars, as if to assist him.
5.2.1 அ
5.2.1 ஆ
5.2.1 இ
5.2.1 ஈ ஸ ஸாகரமநாக்ருஷ்யம்
அதிக்ரம்ய மஹாபல: ।
த்ரிகூடஸிகரே லங்காம்
ஸ்திதாம் ஸ்வஸ்தோ ததர்ஸ ஹ ॥
sa sāgaramanāghṛṣyam
atikramya mahābalaḥ ।
trikūṭaṡikharē laṅkām
sthitāṃ svasthō dadarṡa ha ॥
He of immense strength,
feeling quite well and normal
even after crossing such
a mighty and inviolable ocean,
saw Laṅkā situated on the
top of the Trikūṭa mountain.
5.2.2 அ
5.2.2 ஆ
5.2.2 இ
5.2.2 ஈ தத: பாதபமுக்தேந
புஷ்பவர்ஷேண வீர்யவாந் ।
அபிவ்ருஷ்ட: ஸ்திதஸ்தத்ர
பபௌ புஷ்பமயோ யதா ॥
tataḥ pādapamuktēna
puṣpavarṣēṇa vīryavān ।
abhivṛṣṭaḥ sthitastatra
babhau puṣpamayō yathā ॥
The heroic one who stood there,
drenched in the shower of flowers from the trees
looked as if he was made of flowers.
5.2.3 அ
5.2.3 ஆ
5.2.3 இ
5.2.3 ஈ யோஜநாநாம் ஸதம் ஸ்ரீமாந்
தீர்த்வாப்யுத்தமவிக்ரம: ।
அநி:ஸ்வஸந் கபிஸ்தத்ர
ந க்லாநிமதிகச்சதி ॥
yōjanānāṃ ṡataṃ ṡrīmān
tīrtvāpyuttamavikramaḥ ।
aniḥṡvasan kapistatra
na glānimadhigacchati ॥
Even though he had crossed a
distance of a hundred Yōjanas,
the blessed Vānara of unequalled prowess
neither gasped for breath nor felt tired.
5.2.4 அ
5.2.4 ஆ
5.2.4 இ
5.2.4 ஈ ஸதாந்யஹம் யோஜநாநாம்
க்ரமேயம் ஸுபஹூந்யபி ।
கிம் புந: ஸாகரஸ்யாந்தம்
ஸம்க்யாதம் ஸதயோஜநம் ॥
ṡatānyahaṃ yōjanānām
kramēyaṃ subahūnyapi ।
kiṃ punaḥ sāgarasyāntam
saṃkhyātaṃ ṡatayōjanam ॥
I can leap over many, many hundreds of Yōjanas;
what to say of the ocean which is measured
at a mere hundred Yōjanas, from end to end!
5.2.5 அ
5.2.5 ஆ
5.2.5 இ
5.2.5 ஈ ஸ து வீர்யவதாம் ஸ்ரேஷ்ட:
ப்லவதாமபி சோத்தம: ।
ஜகாம வேகவாந் லங்காம்
லங்கயித்வா மஹோததிம் ॥
sa tu vīryavatāṃ ṡrēṣṭhaḥ
plavatāmapi cōttamaḥ ।
jagāma vēgavān laṅkām
laṅghayitvā mahōdadhim ॥
Having crossed the great ocean,
the foremost of the valorous ones
and the best among Vānaras
went to Laṅkā with the (same) swiftness.
5.2.6 அ
5.2.6 ஆ
5.2.6 இ
5.2.6 ஈ ஸாத்வலாநி ச நீலாநி
கந்தவந்தி வநாநி ச ।
கண்டவந்தி ச மத்யேந
ஜகாம நகவந்தி ச ॥
ṡādvalāni ca nīlāni
gandhavanti vanāni ca ।
gaṇḍavanti ca madhyēna
jagāma nagavanti ca ॥
He passed through the dark swards of grass,
fragrant woods and hills strewn with boulders.
5.2.7 அ
5.2.7 ஆ
5.2.7 இ
5.2.7 ஈ ஸைலாம்ஸ்ச தருஸம்சந்நாந்
வநாராஜீஸ்ச புஷ்பிதா: ।
அபிசக்ராம தேஜஸ்வீ
ஹநுமாந் ப்லவகர்ஷப: ॥
ṡailāṃṡca tarusaṃchannān
vanārājīṡca puṣpitāḥ ।
abhicakrāma tējasvī
hanumān plavagarṣabhaḥ ॥
Hanumān, the bull among Vānaras, of great vigor,
passed over hills covered with trees,
and woodlands in flower.
5.2.8 அ
5.2.8 ஆ
5.2.8 இ
5.2.8 ஈ ஸ தஸ்மிந்நசலே திஷ்டந்
வநாந்யுபவநாநி ச ।
ஸ நகாக்ரே ச தாம் லங்காம்
ததர்ஸ பவநாத்மஜ: ॥
sa tasminnacalē tiṣṭhan
vanānyupavanāni ca ।
sa nagāgrē ca tāṃ laṅkām
dadarṡa pavanātmajaḥ ॥
The son of Vāyu,
standing on that mountain,
saw the Vanas and woods
and Laṅkā on top of the mountain.
5.2.9 அ
5.2.9 ஆ
5.2.9 இ
5.2.9 ஈ
5.2.10 அ
5.2.10 ஆ
5.2.10 இ
5.2.10 ஈ
5.2.11 அ
5.2.11 ஆ
5.2.11 இ
5.2.11 ஈ
5.2.12 அ
5.2.12 ஆ
5.2.12 இ
5.2.12 ஈ
5.2.13 அ
5.2.13 ஆ
5.2.13 இ
5.2.13 ஈ ஸரலாந் கர்ணிகாராம்ஸ்ச
கர்ஜூராம்ஸ்ச ஸுபுஷ்பிதாந் ।
ப்ரியாலாந்முசுலிந்தாம்ஸ்ச
குடஜாந் கேதகாநபி ।
ப்ரியம்ங்கூந் கந்தபூர்ணாம்ஸ்ச
நீபாந் ஸப்தச்சதாம்ஸ்ததா ।
ஆஸநாந் கோவிதாராம்ஸ்ச
கரவீராம்ஸ்ச புஷ்பிதாந் ।
புஷ்பபாரநிபத்தாம்ஸ்ச
ததா முகுலிதாநபி ।
பாதபாந் விஹகாகீர்ணாந்
பவநாதூதமஸ்தகாந் ।
ஹம்ஸகாரண்டவாகீர்ணா:
வாபீ: பத்மோத்பலாயுத ா: ।
ஆக்ரீடாந் விவிதாந் ரம்யாந்
விவிதாம்ஸ்ச ஜலாஸயாந் ।
ஸந்ததாந் விவிதைர்வ்ருக்ஷை:
ஸர்வர்துபலபுஷ்பிதை: ।
உத்யாநாநி ச ரம்யாணி
ததர்ஸ கபிகுஞ்ஜர: ॥
saralān karṇikārāṃṡca
kharjūrāṃṡca supuṣpitān ।
priyālānmuculindāṃṡca
kuṭajān kētakānapi ।
priyaṃṅgūn gandhapūrṇāṃṡca
nīpān saptacchadāṃstathā ।
āsanān kōvidārāṃṡca
karavīrāṃṡca puṣpitān ।
puṣpabhāranibaddhāṃṡca
tathā mukulitānapi ।
pādapān vihagākīrṇān
pavanādhūtamastakān ।
haṃsakāraṇḍavākīrṇāḥ
vāpīḥ padmōtpalāyutā: ।
Ä krīḍān vividhān ramyān
vividhāṃṡca jalāṡayān ।
santatān vividhairvṛkṣaiḥ
sarvartuphalapuṣpitaiḥ ।
udyānāni ca ramyāṇi
dadarṡa kapikuńjaraḥ ॥
The great Vānara saw (many trees such as)
Sarala, Karṇikāra, date palms in flower,
Priyāla and Muculinda, wild jasmine, Kētaka,
Priyaṅgu full of fragrance, Neepa, Saptaparṇa,
Asana, Kōvidāra and Karaveera in flower and
other trees loaded with buds, weighed down with flower,
crowded with birds with their tops swaying in the wind.
He saw wells of lotus and lily
crowded with Haṃsas and Kāraṇḍavas,
various kinds of beautiful play-parks and pools,
and pleasure gardens that were perennially in flower
surrounded by many kinds of trees.
5.2.14 அ
5.2.14 ஆ
5.2.14 இ
5.2.14 ஈ
5.2.15 அ
5.2.15 ஆ
5.2.15 இ
5.2.15 ஈ
5.2.16 அ
5.2.16 ஆ
5.2.16 இ
5.2.16 ஈ
5.2.17 அ
5.2.17 ஆ
5.2.17 இ
5.2.17 ஈ
5.2.18 அ
5.2.18 ஆ
5.2.18 இ
5.2.18 ஈ ஸமாஸாத்ய ச லக்ஷ்மீவாந்
லங்காம் ராவணபாலிதாம் ।
பரிகாபி: ஸபத்மாபி:
ஸோத்பலாபிரலங்க்ருதாம் ।
ஸீதாபஹரணார்தேந
ராவணேந ஸுரக்ஷிதாம் ।
ஸமந்தாத்விசரத்பிஸ்ச
ராக்ஷஸைருக்ரதந்விபி: ।
காஞ்சநேநாவ்ருதாம் ரம்யாம்
ப்ராகாரேண மஹாபுரீம் ।
க்ருஹைஸ்ச க்ரஹஸம்காஸை:
ஸாரதாம்புதஸந்நிபை: ।
பாண்டுராபி: ப்ரதோலீபி:
உச்சாபிரபிஸம்வ்ருதாம் ।
அட்டாலகஸதாகŕ ��ர்ணாம்
பதாகாத்வஜமாலிநீம் ।
தோரணை: காஞ்சநைர்திவ்யை:
லதாபங்த்கிவிசித்ரிதை: ।
ததர்ஸ ஹநுமாந் லங்காம்
திவி தேவபுரீம் யதா ॥
samāsādya ca lakṣmīvān
laṅkāṃ rāvaṇapālitām ।
parikhābhiḥ sapadmābhiḥ
sōtpalābhiralaṅkṛtām ।
sītāpaharaṇārthēna
rāvaṇēna surakṣitām ।
samantādvicaradbhiṡca
rākṣasairugradhanvibhiḥ ।
kāńcanēnāvṛtāṃ ramyām
prākārēṇa mahāpurīm ।
gṛhaiṡca grahasaṃkāṡaiḥ
ṡāradāmbudasannibhaiḥ ।
pāṇḍurābhiḥ pratōlībhiḥ
uccābhirabhisaṃvṛtām ।
aṭṭālakaṡatākīrṇām
patākādhvajamālinīm ।
tōraṇa iḥ kāńcanairdivyaiḥ
latāpaṅtkivicitritaiḥ ।
dadarṡa hanumān laṅkām
divi dēvapurīṃ yathā ॥
The blessed Hanumān, as he came closer,
found that the defenses of Laṅkā, ruled by Rāvaṇa
were buttressed, especially because he had abducted Seetā,
with moats that were shining with lotus and lily
and Rākshasas patrolling everywhere, shouting loudly.
He found that the great city was
like the city of Dēvas in the heaven
surrounded by golden ramparts with hundreds of spires,
decorated with festoons and flag posts,
its gateways made of gold with
a variety of vines engraved on them
and its main streets lined up with
residences that shone like planets and were
white and high like the clouds of the post-monsoon sky.
5.2.19 அ
5.2.19 ஆ
5.2.19 இ
5.2.19 ஈ கிரிமூர்த்நிம் ஸ்திதாம் லங்காம்
பாண்டுரைர்பவநை: ஸுபை: ।
ததர்ஸ ஸ கபிஸ்ரேஷ்ட:
புரமாகாஸகம் யதா ॥
girimūrdhniṃ sthitāṃ laṅkām
pāṇḍurairbhavanaiḥ ṡubhaiḥ ।
dadarṡa sa kapiṡrēṣṭhaḥ
puramākāṡagaṃ yathā ॥
That great Vānara beheld Laṅkā
with its beautiful white mansions,
situated on the mountain-top
looking like a city poised in mid-air.
5.2.20 அ
5.2.20 ஆ
5.2.20 இ
5.2.20 ஈ பாலிதாம் ராக்ஷஸேந்த்ரேண
நிர்மிதாம் விஸ்வகர்மணா ।
ப்லவமாநாமிவாகாஸே
ததர்ஸ ஹநுமாந் புரீம் ॥
pālitāṃ rākṣasēndrēṇa
nirmitāṃ viṡvakarmaṇā ।
plavamānāmivākāṡē
dadarṡa hanumān purīm ॥
Hanumān beheld that city
ruled by the King of Rākshasas,
which, fashioned by Viṡwakarma,
seemed to be floating in the sky.
5.2.21 அ
5.2.21 ஆ
5.2.21 இ
5.2.21 ஈ
5.2.22 அ
5.2.22 ஆ
5.2.22 இ
5.2.22 ஈ வப்ரப்ராகாரஜகநாம்
விபுலாம்புநவாம்பராம் ।
ஸதக்நீஸூலகேஸாந்தாம்
அட்டாலகவதம்ஸகாம் ।
மநஸேவ க்ருதாம் லங்காம்
நிர்மிதாம் விஸ்வகர்மணா ।
த்வாரமுத்தரமாஸாத்ய
சிந்தயாமாஸ வாநர: ॥
vapraprākārajaghanām
vipulāmbunavāmbarām ।
ṡataghnīṡūlakēṡāntām
aṭṭālakavataṃsakām ।
manasēva kṛtāṃ laṅkām
nirmitāṃ viṡvakarmaṇā ।
dvāramuttaramāsādya
cintayāmāsa vānaraḥ ॥
Conceived and built by Viṡwakarma,
it looked like a woman, with the
embankments and ramparts for her hips,
the water in the moats for her new garment,
cannons and spears for her hair
and spires for her ear-ornaments.
Reaching its northern gateway, the Vānara pondered:
5.2.23 அ
5.2.23 ஆ
5.2.23 இ
5.2.23 ஈ
5.2.24 அ
5.2.24 ஆ
5.2.24 இ
5.2.24 ஈ
5.2.25 அ
5.2.25 ஆ
5.2.25 இ
5.2.25 ஈ
5.2.26 அ
5.2.26 ஆ
5.2.26 இ
5.2.26 ஈ கைலாஸஸிகரப்ரக்யாம்
ஆலிகந்தீமிவாம்பரம் ।
டீயமாநாமிவாகாஸம்
உச்ச்ரிதைர்பவநோத்தமை: ।
ஸம்பூர்ணாம் ராக்ஷஸைர்கோரை:
நாகைர்போகவதீமிவ ।
அசிந்த்யாம் ஸுக்ருதாம் ஸ்பஷ்டாம்
குபேராத்யுஷிதாம் புரா ।
தம்ஷ்ட்ரிபிர்பஹுபி: ஸூரை:
ஸூலபட்டிஸபாணிபி: ।
ரக்ஷிதாம் ராக்ஷஸைர்கோரை:
குஹாமாஸீவிஷைரிவ ।
தஸ்யாஸ்ச மஹதீம் குப்திம்
ஸாகரம் ச நிரீக்ஷ்ய ஸ: ।
ராவணம் ச ரிபும் கோரம்
சிந்தயாமாஸ வாநர: ॥
kailāsaṡikharaprakhyām
ālikhantīmivāmbaram ।
ḍīyamānāmivākāṡam
ucchritairbhavanōttamaiḥ ।
sampūrṇāṃ rākṣasairghōraiḥ
nāgairbhōgavatīmiva ।
acintyāṃ sukṛtāṃ spaṣṭām
kubērādhyuṣitāṃ purā ।
daṃṣṭribhirbahubhiḥ ṡūraiḥ
ṡūlapaṭṭisapāṇibhiḥ ।
rakṣitāṃ rākṣasairghōraiḥ
guhāmāṡīviṣairiva ।
tasyāṡca mahatīṃ guptim
sāgaraṃ ca nirīkṣya saḥ ।
rāvaṇaṃ ca ripuṃ ghōram
cintayāmāsa vānaraḥ ॥
It was lofty like the peak of Kailāsa,
seeming to be touching the sky.
With high rising mansions,
it seemed to be poised to fly into the sky.
Full of fierce Rākshasas,
it reminded one of Bhōgavati, the city of serpents.
Once home of Kubēra, it was
unimaginably well-built and detailed.
It was guarded by terrifying and valiant Rākshasas
with fierce teeth armed with spears and Paṭṭisas
like a cave by poisonous snakes.
Seeing that city of formidable defenses,
(situated in the middle of the) ocean
and considering the ferocity of the
enemy Rāvaṇa, the Vānara pondered:
5.2.27 அ
5.2.27 ஆ
5.2.27 இ
5.2.27 ஈ ஆகத்யாபீஹ ஹரயோ
பவிஷ்யந்தி நிரர்தகா: ।
ந ஹி யுத்தேந வை லங்கா
ஸக்யா ஜேதும் ஸுரைரபி ॥
āgatyāpīha harayō
bhaviṣyanti nirarthakāḥ ।
na hi yuddēna vai laṅkā
ṡakyā jētuṃ surairapi ॥
Even if the Vānaras manage to come here,
it would be of no avail.
Even the Suras cannot conquer it in a war. Sundara Kāṇḍa caught the imagination of generation after generation, not only for the exploits and super-natural feats of Hanumān, but also for its gripping narration of the gyrations of a person who face formidable adversities, all by oneself.
This Kāṇḍa shows how even someone as powerful as Hanumān would cave into despair at times before regaining hope and enthusiasm all by oneself, with no one to cheer or counsel.
At times, in life, it feels as if the entire world is against one creating one obstacle or disappointment or hopeless situation after the other. Vālmeeki provides, in this Kāṇḍa, a vivid description of what goes through one’s mind in such situations.
Many people regularly read Sundara Kāṇḍa, or at least a few Ṡlōkas of it, with the hope that, with the grace of Hanumān, they too can navigate successfully and gracefully through the formidable adversities that life might throw against them.
5.2.28 அ
5.2.28 ஆ
5.2.28 இ
5.2.28 ஈ இமாம் து விஷமாம் துர்காம்
லங்காம் ராவணபாலிதாம் ।
ப்ராப்யாபி ஸ மஹாபாஹு:
கிம் கரிஷ்யதி ராகவ: ॥
imāṃ tu viṣamāṃ durgām
laṅkāṃ rāvaṇapālitām ।
prāpyāpi sa mahābāhuḥ
kiṃ kariṣyati rāghavaḥ ॥
What can even Rāghava of mighty arm do,
even if he could reach this
impenetrable and formidable Laṅkā, ruled by Rāvaṇa?
5.2.29 அ
5.2.29 ஆ
5.2.29 இ
5.2.29 ஈ அவகாஸோ நஸாந்த்வஸ்ய
ராக்ஷஸேஷ்வபிகம்யதே ।
ந தாநஸ்ய ந பேதஸ்ய
நைவ யுத்தஸ்ய த்ருஸ்யதே ॥
avakāṡō nasāntvasya
rākṣasēṣvabhigamyatē ।
na dānasya na bhēdasya
naiva yuddhasya dṛṡyatē ॥
There is not even an iota of chance
of negotiating with the Rākshasas,
neither of enticing them,
nor of creating dissension among them,
nor of winning over them in a war.
To be continued

Dear you, Thanks for Visiting Brahmins Net!
JaiHind! Feel free to post whatever you think useful, legal or humer! Click here to Invite Friends