Sundara Kaanda Sarga 27 Continues


5.27.26 இ
5.27.26 ஈ
5.27.27 அ
5.27.27 ஆ
5.27.27 இ
5.27.27 ஈ
5.27.28 அ
5.27.28 ஆ ஸஹஸோத்தாய ஸம்ப்ராந்தோ
பயார்தோ மதவிஹ்வல: ।
உந்மத்த இவ திக்வாஸா
துர்வாக்யம் ப்ரலபந்பஹு ।
துர்கந்தம் துஸ்ஸஹம் கோரம்
திமிரம் நரகோபமம் ।
மலபங்கம் ப்ரவிஸ்யாஸு
மக்நஸ்தத்ர ஸ ராவண: ॥
sahasōtthāya saṃbhrāntō
bhayārtō madavihvalaḥ ।
unmatta iva digvāsā
durvākyaṃ pralapanbahu ।
durgandhaṃ dussahaṃ ghōram
timiraṃ narakōpamam ।
malapaṅkaṃ praviṡyāṡu
magnastatra sa rāvaṇaḥ ॥
He then got up quickly, bewildered, naked,
desolate, fearful, reeling under drink,
behaving like a lunatic and
uttering a stream of invectives.
Rāvaṇa then threw himself in a slush of excreta
that reeked with an intolerable stench and
drowned in it, in the darkness that resembled hell.
5.27.28 இ
5.27.28 ஈ
5.27.29 அ
5.27.29 ஆ கண்டே பத்த்வா தஸக்ரீவம்
ப்ரமதா ரக்தவாஸிநீ ।
காலீ கர்தமலிப்தாங்கீ
திஸம் யாம்யாம் ப்ரகர்ஷதி ॥
kaṇṭhē baddhvā daṡagrīvam
pramadā raktavāsinī ।
kālī kardamaliptāṅgī
diṡaṃ yāmyāṃ prakarṣati ॥
A woman, who was pitch black, clad in red robes,
all her limbs smeared by mire,
dragged the Ten-necked one along
towards the direction of Yama,
with a cord tied around his neck.
5.27.29 இ
5.27.29 ஈ
5.27.30 அ
5.27.30 ஆ ஏவம் தத்ர மயா த்ருஷ்ட:
கும்பகர்ணோ நிஸாசர: ।
ராவணஸ்ய ஸுதாஸ்ஸர்வே
த்ருஷ்டாஸ்தைலஸமுக்ஷிதா: ॥
ēvaṃ tatra mayā dṛṣṭaḥ
kumbhakarṇō niṡācaraḥ ।
rāvaṇasya sutāssarvē
dṛṣṭāstailasamukṣitāḥ ॥
The same way I also saw the nocturnal Kumbhakarṇa,
and all the sons of Rāvaṇa, drenched in oil.
5.27.30 இ
5.27.30 ஈ
5.27.31 அ
5.27.31 ஆ வராஹேண தஸக்ரீவ:
ஸிம்ஸுமாரேண சேந்த்ரஜித் ।
உஷ்ட்ரேண கும்பகர்ணஸ்ச
ப்ரயாதா தக்ஷிணாம் திஸம் ॥
varāhēṇa daṡagrīvaḥ
ṡiṃṡumārēṇa cēndrajit ।
uṣṭrēṇa kumbhakarṇaṡca
prayātā dakṣiṇāṃ diṡam ॥
The Ten-necked One riding on a boar,
Indrajit on a crocodile,
and Kumbhakarṇa on a camel
went towards the south.
5.27.31 இ
5.27.31 ஈ
5.27.32 அ
5.27.32 ஆ
5.27.32 இ
5.27.32 ஈ ஏகஸ்தத்ர மயா த்ருஷ்ட:
ஸ்வேதச்சத்ரோ விபீஷண: ।
ஸுக்லமால்யாம்பரதர:
ஸுக்லகந்தாநுலேபந: ।
ஸங்கதுந்துபிநிர்கோஷை:
ந்ருத்தகீதைரலங்க்ருத: ॥
ēkastatra mayā dṛṣṭaḥ
ṡvētacchatrō vibhīṣaṇaḥ ।
ṡuklamālyāmbaradharaḥ
ṡuklagandhānulēpanaḥ ।
ṡaṅkhadundhubhinirghōṣaiḥ
nṛttagītairalaṅkṛtaḥ ॥
Vibheeshaṇa was the only exception,
whom I saw, under a white umbrella,
clad in a white garment, wearing white garlands
and smeared in white sandal and other creams,
heralded by the booming sounds of
conch and kettle drums and
celebrated with song and dance.
5.27.33 அ
5.27.33 ஆ
5.27.33 இ
5.27.33 ஈ
5.27.33 உ
5.27.33 ஊ ஆருஹ்ய ஸைலஸங்காஸம்
மேகஸ்தநிதநிஸ்ஸ்வநம் ।
சதுர்தந்தம் கஜம் திவ்யம்
ஆஸ்தே தத்ர விபீஷண: ।
சதுர்பிஸ்ஸசிவை: ஸார்தம்
வைஹாயஸமுபஸ்தித: ॥
āruhya ṡailasaṅkāṡam
mēghastanitanissvanam ।
caturdantaṃ gajaṃ divyam
āstē tatra vibhīṣaṇaḥ ।
caturbhissacivaiḥ sārdham
vaihāyasamupasthitaḥ ॥
Vibheeshaṇa got on a splendid elephant
with four tuskers, huge as a mountain,
its trumpet sounding like the thunder of a cloud.
He was in the sky along with four ministers.
5.27.34 அ
5.27.34 ஆ
5.27.34 இ
5.27.34 ஈ ஸமாஜஸ்ச மயா த்ருஷ்டோ
கீதவாதித்ரநி:ஸ்வந: ।
பிபதாம் ரக்தமால்யாநாம்
ரக்ஷஸாம் ரக்தவாஸஸாம் ॥
samājaṡca mayā dṛṣṭō
gītavāditraniḥsvanaḥ ।
pibatāṃ raktamālyānām
rakṣasāṃ raktavāsasām ॥
I saw a gathering of drunken Rākshasas
clad in red garments and wearing red garlands,
and I heard sounds of song and music.
5.27.35 அ
5.27.35 ஆ
5.27.35 இ
5.27.35 ஈ லங்கா சேயம் புரீ ரம்யா
ஸவாஜிரதகுஞ்ஜரா: ।
ஸாகரே பதிதா த்ருஷ்டா
பக்நகோபுரதோரணா ॥
laṅkā cēyaṃ purī ramyā
savājirathaku˝jarāḥ ।
sāgarē patitā dṛṣṭā
bhagnagōpuratōraṇā ॥
I saw this beautiful city of Laṅkā
along with its horses, elephants and chariots,
falling into the ocean,
with its towers and arches crumbling.
5.27.36 அ
5.27.36 ஆ
5.27.36 இ
5.27.36 ஈ லங்கா த்ருஷ்டா மயா ஸ்வப்நே
ராவணேநாபிரக்ஷிதா ।
தக்தா ராமஸ்ய தூதேந
வாநரேண தரஸ்விநா ॥
laṅkā dṛṣṭā mayā svapnē
rāvaṇēnābhirakṣitā ।
dagdhā rāmasya dūtēna
vānarēṇa tarasvinā ॥
I saw in my dream this Laṅkā,
which is under the protection of Rāvaṇa,
being burnt down by a mighty strong Vānara,
an envoy of Rāma.
5.27.37 அ
5.27.37 ஆ
5.27.37 இ
5.27.37 ஈ பீத்வா தைலம் ப்ரந்ருத்தாஸ்ச
ப்ரஹஸந்த்யோ மஹாஸ்வநா: ।
லங்காயாம் பஸ்மரூக்ஷாயாம்
ஸர்வா ராக்ஷஸயோஷித: ॥
pītvā tailaṃ pranṛttāṡca
prahasantyō mahāsvanāḥ ।
laṅkāyāṃ bhasmarūkṣāyāṃ
sarvā rākṣasayōṣitaḥ ॥
While Laṅkā was reduced to a ghastly site of ashes,
all the Rākshasa women were drinking oil
and dancing and laughing, making loud noises.
5.27.38 அ
5.27.38 ஆ
5.27.38 இ
5.27.38 ஈ கும்பகர்ணாதயஸ்சேமே
ஸர்வே ராக்ஷஸபுங்கவா: ।
ரக்தம் நிவஸநம் க்ருஹ்ய
ப்ரவிஷ்டா கோமயஹ்ரதே ॥
kumbhakarṇādayaṡcēmē
sarvē rākṣasapuṅgavāḥ ।
raktaṃ nivasanaṃ gṛhya
praviṣṭā gōmayahradē ॥
All the bulls among Rākshasas such as Kumbhakarṇa
put on red clothes and plunged into a pool of cow dung.
5.27.39 அ
5.27.39 ஆ
5.27.39 இ
5.27.39 ஈ அபகச்சத நஸ்யத்வம்
ஸீதாமாப்நோதி ராகவ: ।
காதயேத்பரமாமர்ஷீ
யுஷ்மாந்ஸார்தம் ஹி ராக்ஷஸை: ॥
apagacchata naṡyadhvam
sītāmāpnōti rāghavaḥ ।
ghātayētparamāmarṣī
yuṣmānsārthaṃ hi rākṣasaiḥ ॥
Get away! Get destroyed!
(It is certain that) Rāghava regains Seetā!
Enraged beyond imagination, he will
get you all killed along with the Rākshasas!
5.27.40 அ
5.27.40 ஆ
5.27.40 இ
5.27.40 ஈ ப்ரியாம் பஹுமதாம் பார்யாம்
வநவாஸமநுவ்ரதாம் ।
பர்த்ஸிதாம் தர்ஜிதாம் வாபி
நாநுமம்ஸ்யதி ராகவ: ॥
priyāṃ bahumatāṃ bhāryām
vanavāsamanuvratām ।
bhartsitāṃ tarjitāṃ vāpi
nānumaṃsyati rāghavaḥ ॥
Rāghava will not forgive (anyone)
frightening and threatening
his beloved and highly regarded wife,
who followed him to the Vana.
5.27.41 அ
5.27.41 ஆ
5.27.41 இ
5.27.41 ஈ ததலம் க்ரூரவாக்யைஸ்ச
ஸாந்த்வமேவாபிதீயதாம் ।
அபியாசாம வைதேஹீம்
ஏதத்தி மம ரோசதே ॥
tadalaṃ krūravākyaiṡca
sāntvamēvābhidhīyatām ।
abhiyācāma vaidēhīm
ētaddhi mama rōcatē ॥
Enough of your cruel utterings!
Let us strike a reconciliatory tone
and plead with Vaidēhi!
That is what I, personally, would like!
5.27.42 அ
5.27.42 ஆ
5.27.42 இ
5.27.42 ஈ யஸ்யாமேவம்வித: ஸ்வப்நோ
து:கிதாயாம் ப்ரத்ருஸ்யதே ।
ஸா து:கைர்விவிதைர்முக்தா
ப்ரியம் ப்ராப்நோத்யநுத்தமம் ॥
yasyāmēvaṃvidhaḥ svapnō
duḥkhitāyāṃ pradṛṡyatē ।
sā duḥkhairvividhairmuktā
priyaṃ prāpnōtyanuttamam ॥
When a dream like this is seen while
a woman is grief-stricken, (it portends that)
she is bound to be relieved of all her sorrows
and the best of the best is bound to happen to her.
5.27.43 அ
5.27.43 ஆ
5.27.43 இ
5.27.43 ஈ பர்த்ஸிதாமபி யாசத்வம்
ராக்ஷஸ்ய: கிம் விவக்ஷயா ।
ராகவாத்தி பயம் கோரம்
ராக்ஷஸாநாமுபஸ்திதம் ॥
bhartsitāmapi yācadhvam
rākṣasyaḥ kiṃ vivakṣayā ।
rāghavāddhi bhayaṃ ghōram
rākṣasānāmupasthitam ॥
O Rākshasis! Let us plead with her
who is now very much frightened.
There should not be any debate over this!
Rākshasas have much to fear from Rāghava now!
5.27.44 அ
5.27.44 ஆ
5.27.44 இ
5.27.44 ஈ ப்ரணிபாதப்ரஸந்நா ஹி
மைதிலீ ஜநகாத்மஜா ।
அலமேஷா பரித்ராதும்
ராக்ஷஸ்யோ மஹதோ பயாத் ॥
praṇipātaprasannā hi
maithilī janakātmajā ।
alamēṣā paritrātum
rākṣasyō mahatō bhayāt ॥
If pled, O Rākshasis, she will certainly forgive!
Only she, Maithili, the daughter of Janaka
can save us from this great fear!
5.27.45 அ
5.27.45 ஆ
5.27.45 இ
5.27.45 ஈ அபி சாஸ்யா விஸாலாக்ஷ்யா
ந கிம்சிதுபலக்ஷயே ।
விரூபமபி சாங்கேஷு
ஸுஸூக்ஷ்மமபி லக்ஷணம் ॥
api cāsyā viṡālākṣyā
na kiṃcidupalakṣayē ।
virūpamapi cāṅgēṣu
susūkṣmamapi lakṣaṇam ॥
I do not see even a single imperfection,
even the minutest of the minutest,
on any limb of this wide-eyed one.
5.27.46 அ
5.27.46 ஆ
5.27.46 இ
5.27.46 ஈ சாயாவைகுண்யமாத்ரம் து
ஸங்கே து:கமுபஸ்திதம் ।
அது:கார்ஹாமிமாம் தேவீம்
வைஹாயஸமுபஸ்திதாம் ॥
chāyāvaiguṇyamātraṃ tu
ṡaṅkē duḥkhamupasthitam ।
aduḥkhārhāmimāṃ dēvīm
vaihāyasamupasthitām ॥
Even this imperfection in her complexion,
I think, is because of the grief this princess,
who deserves celestial joys and not grief, is in.
5.27.47 அ
5.27.47 ஆ
5.27.47 இ
5.27.47 ஈ அர்தஸித்திம் து வைதேஹ்யா:
பஸ்யாம்யஹமுபஸ்திதாம் ।
ராக்ஷஸேந்த்ரவிநாஸம் ச
விஜயம் ராகவஸ்ய ச ॥
arthasiddhiṃ tu vaidēhyāḥ
paṡyāmyahamupasthitām ।
rākṣasēndravināṡaṃ ca
vijayaṃ rāghavasya ca ॥
I see that Vaidēhi is about to
realize her cherished wish,
and see the imminent destruction
of the lord of Rākshasas
and the victory of Rāghava.
5.27.48 அ
5.27.48 ஆ
5.27.48 இ
5.27.48 ஈ நிமித்தபூதமேதத்து
ஸ்ரோதுமஸ்யா மஹத்ப்ரியம் ।
த்ருஸ்யதே ச ஸ்புரச்சக்ஷு:
பத்மபத்ரமிவாயதம் ॥
nimittabhūtamētattu
ṡrōtumasyā mahatpriyam ।
dṛṡyatē ca sphuraccakṣuḥ
padmapatramivāyatam ॥
Her eye, wide like a lotus petal,
seems to be twitching, foreboding that
she is about to hear some great news.
5.27.49 அ
5.27.49 ஆ
5.27.49 இ
5.27.49 ஈ ஈஷச்ச ஹ்ருஷிதோ வாஸ்யா
தக்ஷிணாயா ஹ்யதக்ஷிண: ।
அகஸ்மாதேவ வைதேஹ்யா
பாஹுரேக: ப்ரகம்பதே ॥
īṣaccha hṛṣitō vāsyā
dakṣiṇāyā hyadakṣiṇaḥ ।
akasmādēva vaidēhyā
bāhurēkaḥ prakampatē ॥
The left arm alone, of this capable lady Vaidēhi,
seems to quiver a little with joy, all of a sudden.
5.27.50 அ
5.27.50 ஆ
5.27.50 இ
5.27.50 ஈ கரேணுஹஸ்தப்ரதிம:
ஸவ்யஸ்சோருரநுத்தம: ।
வேபமாந: ஸூசயதி
ராகவம் புரத: ஸ்திதம் ॥
karēṇuhastapratimaḥ
savyaṡcōruranuttamaḥ ।
vēpamānaḥ sūcayati
rāghavaṃ purataḥ sthitam ॥
And her left thigh, par excellence,
which resembles the trunk of an elephant,
is trembling as if Rāghava is
right in front (of her).
5.27.51 அ
5.27.51 ஆ
5.27.51 இ
5.27.51 ஈ பக்ஷீ ச ஸாகாநிலயம் ப்ரவிஷ்ட:
புந: புநஸ்சோத்தமஸாந்த்வவாதீ ।
ஸுஸ்வாகதம் நாசமுதீரயாவ:
புந: புநஸ்சோதயதீவ ஹ்ருஷ்ட: ॥
pakṣī ca ṡākhānilayaṃ praviṣṭaḥ
punaḥ punaṡcōttamasāntvavādī ।
susvāgataṃ nācamudīrayāvaḥ
punaḥ punaṡcōdayatīva hṛṣṭaḥ ॥
The bird nestled in its nest on the bough
is uttering comforting sounds again and again,
delivering a welcome address (to Rāghava)
and stirring up (Seetā) excitedly.
இத்யார்ஷே வால்மீகீயே
ஸ்ரீமத்ராமாயணே ஆதிகாவ்யே
ஸுந்தரகாண்டே ஸப்தவிம்ஸஸ்ஸர்க:॥
ityārṣē vālmīkīyē
ṡrīmadrāmāyaṇē ādikāvyē
sundarakāṇḍē saptaviṃṡassargaḥ॥
Thus concludes the twenty seventh Sarga
in Sundara Kāṇḍa of the glorious Rāmāyaṇa,
the first ever poem of humankind,
composed by Maharshi Vālmeeki.
You have completed reading 12677 Ṡlōkas out of ~24,000 Ṡlōkas of Vālmeeki Rāmāyaṇa.

Dear you, Thanks for Visiting Brahmins Net!
JaiHind! Feel free to post whatever you think useful, legal or humer! Click here to Invite Friends




Meaning, notes and commentary by: Krishna Sharma.