Sundara Kaanda Sarga 57 Continues


Dear you, Thanks for Visiting Brahmins Net!
JaiHind! Feel free to post whatever you think useful, legal or humer! Click here to Invite Friends




5.57.22 இ
5.57.22 ஈ
5.57.23 அ
5.57.23 ஆ
ஜாம்பவாந் ஸ ஹரிஸ்ரேஷ்ட:
ப்ரீதிஸம்ஹ்ருஷ்டமாநஸ: ।
உபாமந்த்ர்ய ஹரீந் ஸர்வாந்
இதம் வசநமப்ரவீத் ॥
jāmbavān sa hariṡrēṣṭhaḥ
prītisaṃhṛṣṭamānasaḥ ।
upāmantrya harīn sarvān
idaṃ vacanamabravīt ॥
Jāmbavan, the foremost of Vānaras,
his heart rejoicing in delight,
called upon all the Vānaras
and said these words:
5.57.23 இ
5.57.23 ஈ
5.57.24 அ
5.57.24 ஆ
ஸர்வதா க்ருதகார்யோऽஸௌ
ஹநுமாந்நாத்ர ஸம்ஸய: ।
ந ஹ்யஸ்யாக்ருதகார்யஸ்ய
நாத ஏவம்விதோ பவேத் ॥
sarvathā kṛtakāryō'sau
hanumānnātra saṃṡayaḥ ।
na hyasyākṛtakāryasya
nāda ēvaṃvidhō bhavēt ॥
Hanumān, without a doubt, has
accomplished his mission in its fullness.
If he had not been successful with his mission,
his shout would not have sounded like this.
5.57.24 இ
5.57.24 ஈ
5.57.25 அ
5.57.25 ஆ
தஸ்ய பாஹூருவேகம் ச
நிநாதம் ச மஹாத்மந: ।
நிஸம்ய ஹரயோ ஹ்ருஷ்டா:
ஸமுத்பேதுஸ்ததஸ்தத: ॥
tasya bāhūruvēgaṃ ca
ninādaṃ ca mahātmanaḥ ।
niṡamya harayō hṛṣṭāḥ
samutpētustatastataḥ ॥
Hearing the shouts of that Mahātma and
the rush of the air under his arms and thighs,
the Vānaras jumped all over that place in their ecstasy.
5.57.25 இ
5.57.25 ஈ
5.57.26 அ
5.57.26 ஆ
தே நகாக்ராந்நகாக்ராணி
ஸிகராச்சிகராணி ச ।
ப்ரஹ்ருஷ்டா: ஸமபத்யந்த
ஹநூமந்தம் தித்ருக்ஷவ: ॥
tē nagāgrānnagāgrāṇi
ṡikharācchikharāṇi ca ।
prahṛṣṭāḥ samapadyanta
hanūmantaṃ didṛkṣavaḥ ॥
Eagar to see Hanumān and in their ecstasy,
they leapt from the top of one tree to the other
and from one peak to the other.
5.57.26 இ
5.57.26 ஈ
5.57.27 அ
5.57.27 ஆ
தே ப்ரீதா: பாதபாக்ரேஷு
க்ருஹ்ய ஸாகா: ஸுவிஷ்டிதா: ।
வாஸாம்ஸீவ ப்ரஸாகாஸ்ச
ஸமாவித்யந்த வாநரா: ॥
tē prītāḥ pādapāgrēṣu
gṛhya ṡākhāḥ suviṣṭhitāḥ ।
vāsāṃsīva praṡākhāṡca
samāvidhyanta vānarāḥ ॥
In their happiness, holding on to the boughs
and stationing themselves well,
they shook the smaller branches
as one would wave a piece of cloth
(as a welcoming gesture).
5.57.27 இ
5.57.27 ஈ
5.57.28 அ
5.57.28 ஆ
கிரிகஹ்வரஸம்லீநோ
யதா கர்ஜதி மாருத: ।
ஏவம் ஜகர்ஜ பலவாந்
ஹநுமாந்மாருதாத்மஜ: ॥
girigahvarasaṃlīnō
yathā garjati mārutaḥ ।
ēvaṃ jagarja balavān
hanumānmārutātmajaḥ ॥
(They heard) the mighty Hanumān,
the son of Vāyu, roaring
like the wind blowing through
the aisles of the valleys of a mountain.
5.57.28 இ
5.57.28 ஈ
5.57.29 அ
5.57.29 ஆ
தமப்ரகநஸங்காஸம்
ஆபதந்தம் மஹாகபிம் ।
த்ருஷ்ட்வா தே வாநராஸ்ஸர்வே
தஸ்து: ப்ராஞ்ஜலயஸ்ததா ॥
tamabhraghanasaṅkāṡam
āpatantaṃ mahākapim ।
dṛṣṭvā tē vānarāssarvē
tasthuḥ prāńjalayastadā ॥
Seeing that great Vānara,
who was as huge as a cloud, land,
all those Vānaras stood up and greeted him
with their palms joined in reverence.
5.57.29 இ
5.57.29 ஈ
5.57.30 அ
5.57.30 ஆ
ததஸ்து வேகவாம்ஸ்தஸ்ய
கிரேர்கிரிநிப: கபி: ।
நிபபாத மஹேந்த்ரஸ்ய
ஸிகரே பாதபாகுலே ॥
tatastu vēgavāṃstasya
girērgirinibhaḥ kapiḥ ।
nipapāta mahēndrasya
ṡikharē pādapākulē ॥
Then the mountainous Vānara of great speed
landed on the peak of Mahēndra mountain
which had a thick cover of trees.
5.57.30 இ
5.57.30 ஈ
5.57.31 அ
5.57.31 ஆ
ஹர்ஷேணாபூர்யமாணோऽஸௌ
ரம்யே பர்வதநிர்ஜரே ।
சிந்நபக்ஷ இவாऽகாஸாத்
பபாத தரணீதர: ॥
harṣēṇāpūryamāṇō'sau
ramyē parvatanirjharē ।
chinnapakṣa ivā'kāṡāt
papāta dharaṇīdharaḥ ॥
Swelling with joy, he then landed
on a lovely stream on that mountain,
like a mountain whose wings had been lopped off.
5.57.31 இ
5.57.31 ஈ
5.57.32 அ
5.57.32 ஆ
5.57.32 இ
5.57.32 ஈ
ததஸ்தே ப்ரீதமநஸ:
ஸர்வே வாநரபுங்கவா: ।
ஹநுமந்தம் மஹாத்மாநம்
பரிவார்யோபதஸ்திரே ।
பரிவார்ய ச தே ஸர்வே
பராம் ப்ரீதிமுபாகதா: ॥
tatastē prītamanasaḥ
sarvē vānarapuṅgavāḥ ।
hanumantaṃ mahātmānam
parivāryōpatasthirē ।
parivārya ca tē sarvē
parāṃ prītimupāgatāḥ ॥
All those bulls among Vānaras,
their hearts filled with joy,
crowded around Hanumān, the Mahātma.
Standing around him, all of
them felt extremely happy.
5.57.33 அ
5.57.33 ஆ
5.57.33 இ
5.57.33 ஈ
5.57.34 அ
5.57.34 ஆ
ப்ரஹ்ருஷ்டவதநா ஸ்ஸர்வே
தமரோகமுபாகதம் ।
உபாயநாநி சாதாய
மூலாநி ச பலாநி ச ।
ப்ரத்யர்சயந் ஹரிஸ்ரேஷ்டம்
ஹரயோ மாருதாத்மஜம் ॥
prahṛṣṭavadanā ssarvē
tamarōgamupāgatam ।
upāyanāni cādāya
mūlāni ca phalāni ca ।
pratyarcayan hariṡrēṣṭham
harayō mārutātmajam ॥
Their faces gleaming with joy on seeing him
return without even a mild indisposition,
those Vānaras received the son of Vāyu,
that foremost of Vānaras, bringing him
offerings of fruits and roots.
5.57.34 இ
5.57.34 ஈ
5.57.35 அ
5.57.35 ஆ
ஹநுமாம்ஸ்து குரூந் வ்ருத்தாந்
ஜாம்பவத்ப்ரமுகாம்ஸ்ததா ।
குமாரமங்கதம் சைவ
ஸோऽவந்தத மஹாகபி: ॥
hanumāṃstu gurūn vṛddhān
jāmbavatpramukhāṃstadā ।
kumāramaṅgadaṃ caiva
sō'vandata mahākapiḥ ॥
Hanumān, the great Vānara, also
paid obeisance to all those who were
senior to him in age and position
like Jāmbavan and the youthful Aṅgada and said:
5.57.35 இ
5.57.35 ஈ
5.57.36 அ
5.57.36 ஆ
ஸ தாப்யாம் பூஜித: பூஜ்ய:
கபிபிஸ்ச ப்ரஸாதித: ।
த்ருஷ்டா ஸீதேதி விக்ராந்த:
ஸம்க்ஷேபேண ந்யவேதயத் ॥
sa tābhyāṃ pūjitaḥ pūjyaḥ
kapibhiṡca prasāditaḥ ।
dṛṣṭā sītēti vikrāntaḥ
saṃkṣēpēṇa nyavēdayat ॥
He, who deserved all the respects,
was given the regard due to him by them.
He, of great prowess, then reported
in a succinct manner, ‘Seetā is found!’
5.57.36 இ
5.57.36 ஈ
5.57.37 அ
5.57.37 ஆ
5.57.37 இ
5.57.37 ஈ
நிஷஸாத ச ஹஸ்தேந
க்ருஹீத்வா வாலிநஸ்ஸுதம் ।
ரமணீயே வநோத்தேஸே
மஹேந்த்ரஸ்ய கிரேஸ்ததா ।
ஹநுமாநப்ரவீத்த்ருஷ்ட:
ததா தாந்வாநரர்ஷபாந் ॥
niṣasāda ca hastēna
gṛhītvā vālinassutam ।
ramaṇīyē vanōddēṡē
mahēndrasya girēstadā ।
hanumānabravīddhṛṣṭaḥ
tadā tānvānararṣabhān ॥
Taking Vāli’s son by the hand, Hanumān then
sat down at a pleasant spot on the Mahēndra mountain
and joyously told those bulls among Vānaras:
To be continued