Sundara Kaanda Sargas 62 Continues


Dear you, Thanks for Visiting Brahmins Net!
JaiHind! Feel free to post whatever you think useful, legal or humer! Click here to Invite Friends




5.62.23 அ
5.62.23 ஆ
5.62.23 இ
5.62.23 ஈ
தே ஸ்வாமிவசநம் வீரா
ஹ்ருதயேஷ்வவஸஜ்ய தத் ।
த்வரயா ஹ்யப்யதாவந்த
ஸாலதாலஸிலாயுதா: ॥
tē svāmivacanaṃ vīrā
hṛdayēṣvavasajya tat ।
tvarayā hyabhyadhāvanta
sālatālaṡilāyudhāḥ ॥
Taking the command of their master to heart,
they marched fast, armed with
Sāla and Tāla trees and boulders.
5.62.24 அ
5.62.24 ஆ
5.62.24 இ
5.62.24 ஈ
வ்ருக்ஷஸ்தாம்ஸ்ச தலஸ்தாம்ஸ்ச
வாநராந் பலதர்பிதாந் ।
அப்யக்ராமம்ஸ்ததோ வீரா:
பாலாஸ்தத்ர ஸஹஸ்ரஸ: ॥
vṛkṣasthāṃṡca talasthāṃṡca
vānarān baladarpitān ।
abhyakrāmaṃstatō vīrāḥ
pālāstatra sahasraṡaḥ ॥
Thousands of those guards, Veeras,
who were on the ground and on the trees
attacked the Vānaras who were
haughty with their strength.
5.62.25 அ
5.62.25 ஆ
5.62.25 இ
5.62.25 ஈ
அத த்ருஷ்ட்வா ததிமுகம்
க்ருத்தம் வாநரபுங்கவா: ।
அப்யதாவந்த வேகேந
ஹநுமத்ப்ரமுகாஸ்ததா ॥
atha dṛṣṭvā dadhimukham
kruddhaṃ vānarapuṅgavāḥ ।
abhyadhāvanta vēgēna
hanumatpramukhāstadā ॥
On seeing that furious Dadhimukha,
the bulls among Vānaras, such as Hanumān,
went running (towards him) swiftly.
5.62.26 அ
5.62.26 ஆ
5.62.26 இ
5.62.26 ஈ
தம் ஸவ்ருக்ஷம் மஹாபாஹும்
ஆபதந்தம் மஹாபலம் ।
ஆர்யகம் ப்ராஹரத்தத்ர
பாஹுப்யாம் குபிதோऽங்கத: ॥
taṃ savṛkṣaṃ mahābāhum
āpatantaṃ mahābalam ।
āryakaṃ prāharattatra
bāhubhyāṃ kupitō'ṅgadaḥ ॥
Then the angry Aṅgada, with his hands,
hit the uncle of his father,
of immense strength and mighty arm,
who was armed with a tree.
5.62.27 அ
5.62.27 ஆ
5.62.27 இ
5.62.27 ஈ
மதாந்தஸ்ச ந வேதைநம்
ஆர்யகோऽயம் மமேதி ஸ: ।
அதைநம் நிஷ்பிபேஷாஸு
வேகவத்வஸுதாதலே ॥
madāndhaṡca na vēdainam
āryakō'yaṃ mamēti saḥ ।
athainaṃ niṣpipēṣāṡu
vēgavadvasudhātalē ॥
Blinded by intoxication, he did not even realize
that he was the uncle of his own father,
(who deserved to be respected).
He threw him down on the ground and pummeled him.
5.62.28 அ
5.62.28 ஆ
5.62.28 இ
5.62.28 ஈ
ஸ பக்நபாஹூருபுஜோ
விஹ்வலஸ்ஸோணிதோக்ஷித: ।
முமோஹ ஸஹஸா வீரோ
முஹூர்தம் கபிகுஞ்ஜர: ॥
sa bhagnabāhūrubhujō
vihvalaṡṡōṇitōkṣitaḥ ।
mumōha sahasā vīrō
muhūrtaṃ kapiku˝jaraḥ ॥
His arms, thighs and shoulders smashed,
his head in a whirl, and with blood all over him,
that Veera, an elephant among Vānaras,
fell immediately in a swoon, for a while.
5.62.29 அ
5.62.29 ஆ
5.62.29 இ
5.62.29 ஈ
ஸ ஸமாஸ்வஸ்ய ஸஹஸா
ஸங்க்ருத்தோ ராஜமாதுல: ।
வாநராந்வாரயாமாஸ
தண்டேந மதுமோஹிதாந் ॥
sa samāṡvasya sahasā
saṅkṛddhō rājamātulaḥ ।
vānarānvārayāmāsa
daṇḍēna madhumōhitān ॥
Regaining his senses and becoming furious,
that Vānara, uncle of the king,
tried to stop those inebriated Vānaras.
5.62.30 அ
5.62.30 ஆ
5.62.30 இ
5.62.30 ஈ
ஸ கதஞ்சித்விமுக்தஸ்ஸ்தை:
வாநரைர்வாநரர்ஷப: ।
உவாசைகாந்தமாஸ்ரித்ய
ப்ருத்யாந் ஸ்வாந் ஸமுபாகதாந் ॥
sa katha˝cidvimuktasstaiḥ
vānarairvānararṣabhaḥ ।
uvācaikāntamāṡritya
bhṛtyān svān samupāgatān ॥
Escaping somehow from those Vānaras,
that bull among Vānaras went aside
and spoke to his staff who gathered there:
5.62.31 அ
5.62.31 ஆ
5.62.31 இ
5.62.31 ஈ
ஏதே திஷ்டந்து கச்சாமோ
பர்தா நோ யத்ர வாநர: ।
ஸுக்ரீவோ விபுலக்ரீவ:
ஸஹ ராமேண திஷ்டதி ॥
ētē tiṣṭhantu gacchāmō
bhartā nō yatra vānaraḥ ।
sugrīvō vipulagrīvaḥ
saha rāmēṇa tiṣṭhati ॥
Let them be there. Let us go to where our master,
Sugreeva of the broad neck, is, with Rāma.
5.62.32 அ
5.62.32 ஆ
5.62.32 இ
5.62.32 ஈ
ஸர்வம் சைவாங்கதே தோஷம்
ஸ்ராவயிஷ்யாமி பார்திவே ।
அமர்ஷீ வசநம் ஸ்ருத்வா
காதயிஷ்யதி வாநராந் ॥
sarvaṃ caivāṅgadē dōṣam
ṡrāvayiṣyāmi pārthivē ।
amarṣī vacanaṃ ṡrutvā
ghātayiṣyati vānarān ॥
We will tell the king that
it is all the fault of Aṅgada.
Enraged on hearing all about this,
he will punish the Vānaras.
5.62.33 அ
5.62.33 ஆ
5.62.33 இ
5.62.33 ஈ
இஷ்டம் மதுவநம் ஹ்யேதத்
பார்திவஸ்ய மஹாத்மந: ।
பித்ருபைதாமஹம் திவ்யம்
தேவைரபி துராஸதம் ॥
iṣṭaṃ madhuvanaṃ hyētat
pārthivasya mahātmanaḥ ।
pitṛpaitāmahaṃ divyam
dēvairapi durāsadam ॥
This Madhuvana, that was passed on to him
by this fathers and forefathers,
which even the Dēvas dare not touch,
is dear to that king, a Mahātma.
5.62.34 அ
5.62.34 ஆ
5.62.34 இ
5.62.34 ஈ
ஸ வாநராநிமாந் ஸர்வாந்
மதுலுப்தாந் கதாயுஷ: ।
காதயிஷ்யதி தண்டேந
ஸுக்ரீவஸ்ஸஸுஹ்ருஜ்ஜநாந் ॥
sa vānarānimān sarvān
madhulubdhān gatāyuṣaḥ ।
ghātayiṣyati daṇḍēna
sugrīvassasuhṛjjanān ॥
All these Vānaras, who are after the liquor,
are as good as dead; Sugreeva will punish
them with death and everyone who sides with them.
5.62.35 அ
5.62.35 ஆ
5.62.35 இ
5.62.35 ஈ
வத்யா ஹ்யேதே துராத்மாநோ
ந்ருபாஜ்ஞாபரிபாவிந: ।
அமர்ஷப்ரபவோ ரோஷ:
ஸபலோ நோ பவிஷ்யதி ॥
vadhyā hyētē durātmānō
nṛpāj˝āparibhāvinaḥ ।
amarṣaprabhavō rōṣaḥ
saphalō nō bhaviṣyati ॥
These rascals, who disrespected the Kingĺs orders,
indeed deserve to be killed.
Our resentment, born from being disdained,
will thus be redeemed.
5.62.36 அ
5.62.36 ஆ
5.62.36 இ
5.62.36 ஈ
ஏவமுக்த்வா ததிமுகோ
வநபாலாந்மஹாபல: ।
ஜகாம ஸஹஸோத்பத்ய
வநபாலைஸ்ஸமந்வித: ॥
ēvamuktvā dadhimukhō
vanapālānmahābalaḥ ।
jagāma sahasōtpatya
vanapālaissamanvitaḥ ॥
Having said this to those guards of the Vana,
the mighty strong Dadhimukha
flew off immediately, along with the guards.
5.62.37 அ
5.62.37 ஆ
5.62.37 இ
5.62.37 ஈ
நிமேஷாந்தரமாத்ரேண
ஸ ஹி ப்ராப்தோ வநாலய: ।
ஸஹஸ்ராம்ஸுஸுதோ தீமாந்
ஸுக்ரீவோ யத்ர வாநர: ॥
nimēṣāntaramātrēṇa
sa hi prāptō vanālayaḥ ।
sahasrāṃṡusutō dhīmān
sugrīvō yatra vānaraḥ ॥
In no time, that Vānara reached the place
where the sagacious Sugreeva,
the son of the Thousand-Rayed, was.
Thousand-Rayed refers to the sun.
5.62.38 அ
5.62.38 ஆ
5.62.38 இ
5.62.38 ஈ
ராமம் ச லக்ஷ்மணம் சைவ
த்ருஷ்ட்வா ஸுக்ரீவமேவ ச ।
ஸமப்ரதிஷ்டாம் ஜகதீம்
ஆகாஸாந்நிபபாத ஹ ॥
rāmaṃ ca lakṣmaṇaṃ caiva
dṛṣṭvā sugrīvamēva ca ।
samapratiṣṭhāṃ jagatīm
ākāṡānnipapāta ha ॥
He landed from the sky on the flat ground,
where he saw Rāma, Lakshmaṇa and Sugreeva.
5.62.39 அ
5.62.39 ஆ
5.62.39 இ
5.62.39 ஈ
5.62.40 அ
5.62.40 ஆ
5.62.40 இ
5.62.40 ஈ
ஸந்நிபத்ய மஹாவீர்ய:
ஸர்வைஸ்தை: பரிவாரித: ।
ஹரிர்ததிமுக: பாலை:
பாலாநாம் பரமேஸ்வர: ।
ஸ தீநவதநோ பூத்வா
க்ருத்வா ஸிரஸி சாஞ்ஜலிம் ।
ஸுக்ரீவஸ்ய ஸுபௌ மூர்த்நா
சரணௌ பத்யபீடயத் ॥
sannipatya mahāvīryaḥ
sarvaistaiḥ parivāritaḥ ।
harirdadhimukhaḥ pālaiḥ
pālānāṃ paramēṡvaraḥ ।
sa dīnavadanō bhūtvā
kṛtvā ṡirasi cā˝jalim ।
sugrīvasya ṡubhau mūrdhnā
caraṇau patyapīḍayat ॥
Descending along with the guards,
the Vānara Dadhimukha of great valor
and chief of all those guards,
joined his palms and placed them
on his head in reverence, with a woebegone face.
He then touched the auspicious
feet of Sugreeva with his head.
இத்யார்ஷே வால்மீகீயே
ஸ்ரீமத்ராமாயணே ஆதிகாவ்யே
ஸுந்தரகாண்டே த்விஷஷ்டிதமஸ்ஸர்க:॥
ityārṣē vālmīkīyē
ṡrīmadrāmāyaṇē ādikāvyē
sundarakāṇḍē dviṣaṣṭitamassargaḥ॥
Thus concludes the sixty second Sarga
in Sundara Kāṇḍa of the glorious Rāmāyaṇa,
the first ever poem of humankind,
composed by Maharshi Vālmeeki.