Yuddha Kaanda Sarga 32

Yuddha Kaanda - Sarga 32
In this Sarga, Seetā laments and wails, believing the words of Rāvaṇa that Rāma is killed and the head of Rāma and his bow shown to her are real.
Meanwhile, Prahasta and all the ministers come to see him, and Rāvaṇa leaves the Aṡōka pleasance to give them audience. The fake head and bow disappear as soon as he leaves. Rāvaṇa orders the army chiefs to assemble the forces, which they do immediately.
6.32.1 அ
6.32.1 ஆ
6.32.1 இ
6.32.1 ஈ
6.32.2 அ
6.32.2 ஆ
6.32.2 இ
6.32.2 ஈ
6.32.3 அ
6.32.3 ஆ
6.32.3 இ
6.32.3 ஈ
ஸா ஸீதா தச்சிரோ த்ருஷ்ட்வா
தச்ச கார்முகமுத்தமம் ।
ஸுக்ரீவப்ரதிஸம்ஸர்கம்
ஆக்யாதம் ச ஹநூமதா ।
நயநே முகவர்ணம் ச
பர்துஸ்தத்ஸத்ருஸம் முகம் ।
கேஸாந் கேஸாந்ததேஸம் ச
தம் ச சூடாமணிம் ஸுபம் ।
ஏதை: ஸர்வைரபிஜ்ஞாநை:
அபிஜ்ஞாய ஸுது:கிதா ।
விஜகர்ஹேऽத்ர கைகேயீம்
கோஸந்தீ குரரீ யதா ॥
sā sītā tacchirō dṛṣṭvā
tacca kārmukamuttamam ।
sugrÄ «vapratisaṃsargam
ākhyātaṃ ca hanūmatā ।
nayanē mukhavarṇaṃ ca
bhartustatsadṛṡaṃ mukham ।
kēṡān kēṡāntadēṡaṃ ca
taṃ ca cūḍāmaṇiṃ ṡubham ।
ētaiḥ sarvairabhijñānaiḥ
abhijñāya suduḥkhitā ।
vijagarhē'tra kaikēyīm
kōṡantī kurarī yathā ॥
Seeing the head and the great bow,
remembering the compact with Sugreeva
that Hanuman had mentioned, and
noticing the resemblance of the eyes and
the complexion of the face to her husband’s,
and similarly the hair, the forehead
and the beautiful crest jewel,
and convinced by all those proofs,
Seetā plunged in grief, wailing like
a female osprey, cursing Kaikēyee.
6.32.4 அ
6.32.4 ஆ
6.32.4 இ
6.32.4 ஈ
ஸகாமா பவ கைகேயி
ஹதோऽயம் குலநந்தந: ।
குலமுத்ஸாதிதம் ஸர்வம்
த்வயா கலஹஸீலயா ॥
sakāmā bhava kaikēyi
hatō'yaṃ kulanandanaḥ ।
kulamutsāditaṃ sarvam
tvayā kalahaṡīlayā ॥
You have your wish now, Kaikēyee;
the delight of his race is slain and
the entire family has been torn up by the roots
by you with your propensity for sowing discord.
6.32.5 அ
6.32.5 ஆ
6.32.5 இ
6.32.5 ஈ
ஆர்யேண கிம் தே கைகேயி
க்ருதம் ராமேண விப்ரியம் ।
யந்மயா சீரவஸந:
த்வயா ப்ரஸ்தாபிதோ வநம் ॥
āryēṇa kiṃ tē kaikēyi
kṛtaṃ rāmēṇa vipriyam ।
yanmayā cīravasanaḥ
tvayā prasthāpitō vanam ॥
What did the noble Rāma do to offend you, O Kaikēyee,
that made you exile him to the forest
clad in tree-bark along with me?
6.32.6 அ
6.32.6 ஆ
6.32.6 இ
6.32.6 ஈ
ஏவமுக்த்வா து வைதேஹீம்
வேபமாநா தபஸ்விநீ ।
ஜகாம ஜகதீம் பாலா
சிந்நா து கதலீ யதா ॥
ēvamuktvā tu vaidēhīm
vēpamānā tapasvinī ।
jagāma jagatīṃ bālā
chinnā tu kadalī yathā ॥
Saying this, the poor young and suffering
Vaidēhee fell down on the ground shaking
like a plantain tree that was axed.
6.32.7 அ
6.32.7 ஆ
6.32.7 இ
6.32.7 ஈ
ஸா முஹூர்தாத் ஸமாஸ்வஸ்ய
ப்ரதிலப்ய ச சேதநாம் ।
தச்சிர: ஸமுபாஸ்தாய
விலலாபாயதேக்ஷணா ॥
sā muhūrtāt samāṡvasya
pratilabhya ca cētanām ।
tacchiraḥ samupāsthāya
vilalāpāyatēkṣaṇā ॥
Recovering after a while
and coming to her senses and
drawing that head close to her,
she of wide eyes lamented:
6.32.8 அ
6.32.8 ஆ
6.32.8 இ
6.32.8 ஈ
ஹா ஹதாஸ்மி மஹாபாஹோ
வீரவ்ரதமநுவ்ரத ।
இமாம் தே பஸ்சிமாவஸ்தாம்
கதாஸ்மி விதவா க்ருதா ॥
hā hatāsmi mahābāhō
vīravratamanuvrata ।
imāṃ tē paṡcimāvasthām
gatāsmi vidhavā kṛtā ॥
Alas, I am undone, O you of mighty arm
who have been faithful to the hero’s vow!
With this final fate of yours
I am now reduced to a widow.
6.32.9 அ
6.32.9 ஆ
6.32.9 இ
6.32.9 ஈ
ப்ரதமம் மரணம் நார்யா
பர்துர்வைகுண்யமுச்யதே ।
ஸுவ்ருத்த ஸாதுவ்ருத்தாயா:
ஸம்வ்ருத்தஸ்த்வம் மமாக்ரத: ॥
prathamaṃ maraṇaṃ nāryā
bharturvaiguṇyamucyatē ।
suvṛtta sādhuvṛttāyāḥ
saṃvṛttastvaṃ mamāgrataḥ ॥
It is said that the death of a husband
before that of his wife speaks of her evil conduct.
But O you of exemplary conduct!
You have died ahead of me in spite of my good conduct!
6.32.10 அ
6.32.10 ஆ
6.32.10 இ
6.32.10 ஈ
து:காத்து:கம் ப்ரபந்நாயா
மக்நாயா: ஸோகஸாகரே ।
யோ ஹி மாமுத்யதஸ்த்ராதும்
ஸோऽபி த்வம் விநிபாதித: ॥
duḥkhādduḥkhaṃ prapannāyā
magnāyāḥ ṡōkasāgarē ।
yō hi māmudyatastrātum
sō'pi tvaṃ vinipātitaḥ ॥
As you made a great effort to save me
from drowning in an ocean of grief
hit by sorrow after sorrow,
you too were struck down.
6.32.11 அ
6.32.11 ஆ
6.32.11 இ
6.32.11 ஈ
ஸா ஸ்வஸ்ரூர்மம கௌஸல்யா
த்வயா புத்ரேண ராகவ ।
வத்ஸேநேவ யதா தேநு:
விவத்ஸா வத்ஸலா க்ருதா ॥
sā ṡvaṡrūrmama kausalyā
tvayā putrēṇa rāghava ।
vatsēnēva yathā dhēnuḥ
vivatsā vatsalā kṛtā ॥
The doting Kousalyā, my mother-in-law,
is now bereft of her offspring, O Rāghava,
like a cow of its calf.
6.32.12 அ
6.32.12 ஆ
6.32.12 இ
6.32.12 ஈ
ஆதிஷ்டம் தீர்கமாயுஸ்தே
யைரசிந்த்யபராக்ரம ।
அந்ருதம் வசநம் தேஷாம்
அல்பாயுரஸி ராகவ ॥
ādiṣṭaṃ dīrghamāyustē
yairacintyaparākrama ।
anṛtaṃ vacanaṃ tēṣām
alpāyurasi rāghava ॥
Those who prophesied long life for you
have been proved wrong,
O you of unimaginable prowess!
Your life has been all too short, Rāghava!
6.32.13 அ
6.32.13 ஆ
6.32.13 இ
6.32.13 ஈ
அதவா நஸ்யதி ப்ரஜ்ஞா
ப்ராஜ்ஞஸ்யாபி ஸதஸ்தவ ।
பசத்யேநம் யதா காலோ
பூதாநாம் ப்ரபவோ ஹ்யயம் ॥
athavā naṡyati prajñā
prājñasyāpi satastava ।
pacatyēnaṃ yathā kālō
bhūtānāṃ prabhavō hyayam ॥
You are wise and brilliant;
but even the wise man’s brilliance deserts him,
when Time that controls all creatures confounds him.
6.32.14 அ
6.32.14 ஆ
6.32.14 இ
6.32.14 ஈ
அத்ருஷ்டம் ம்ருத்யுமாபந்ந:
கஸ்மாத்த்வம் நயஸாஸ்த்ரவித் ।
வ்யஸநாநாமுபாயஜ்ஞ:
குஸலோ ஹ்யஸி வர்ஜநே ॥
adṛṣṭaṃ mṛtyumāpannaḥ
kasmāttvaṃ nayaṡāstravit ।
vyasanānāmupāyajñaḥ
kuṡalō hyasi varjanē ॥
How could you have been
struck down by death, unseen,
when you were so accomplished in statecraft
and skilled in finding
expedients to thwart adversities?
6.32.15 அ
6.32.15 ஆ
6.32.15 இ
6.32.15 ஈ
ததா த்வம் ஸம்பரிஷ்வஜ்ய
ரௌத்ரயாऽதிந்ருஸம்ஸயா ।
காலராத்ர்யா மமாச்சித்ய
ஹ்ருத: கமலலோசந ॥
tathā tvaṃ sampariṣvajya
raudrayā'tinṛṡaṃsayā ।
kālarātryā mamācchidya
hṛtaḥ kamalalōcana ॥
You are torn and dragged away from me,
O you of lotus eyes,
by that cruel night of destruction,
which took you into her strong embrace!
6.32.16 அ
6.32.16 ஆ
6.32.16 இ
6.32.16 ஈ
உபஸேஷே மஹாபாஹோ
மாம் விஹாய தபஸ்விநீம் ।
ப்ரியாமிவ ஸமாஸ்லிஷ்ய
ப்ருதிவீம் புருஷர்ஷப ॥
upaṡēṣē mahābāhō
māṃ vihāya tapasvinīm ।
priyāmiva samāṡliṣya
pṛthivīṃ puruṣarṣabha ॥
O bull among men, O you of the mighty arm!
You lie hugging the earth
as if she were your beloved,
abandoning me to my suffering.
6.32.17 அ
6.32.17 ஆ
6.32.17 இ
6.32.17 ஈ
அர்சிதம் ஸததம் யத்தத்
கந்தமால்யைர்மயா தவ ।
இதம் தே மத்ப்ரியம் வீர
தநு காஞ்சநபூஷணம் ॥
arcitaṃ satataṃ yattat
gandhamālyairmayā tava ।
idaṃ tē matpriyaṃ vīra
dhanu kāñcanabhūṣaṇam ॥
This is that bow of yours adorned with gold,
which I loved so much, O valiant one!
You always made it a point to decorate it
with scents and flowers, with my help.
6.32.18 அ
6.32.18 ஆ
6.32.18 இ
6.32.18 ஈ
பித்ரா தஸரதேந த்வம்
ஸ்வஸுரேண மமாநக ।
ஸர்வைஸ்ச பித்ருபி: ஸார்தம்
நூநம் ஸ்வர்கே ஸமாகத: ॥
pitrā daṡarathēna tvam
ṡvaṡurēṇa mamānagha ।
sarvaiṡca pitṛbhiḥ sārdham
nūnaṃ svargē samāgataḥ ॥
You certainly join, O sinless one,
Daṡaratha, your father and my father-in-law,
and all your ancestors in heaven.
6.32.19 அ
6.32.19 ஆ
6.32.19 இ
6.32.19 ஈ
திவி நக்ஷத்ரபூதஸ்த்வம்
மஹத்கர்மக்ருதாம் ப்ரியம் ।
புண்யம் ராஜர்ஷிவம்ஸம் த்வம்
ஆத்மந: ஸமவேக்ஷஸே ॥
divi nakṣatrabhūtastvam
mahatkarmakṛtāṃ priyam ।
puṇyaṃ rājarṣivaṃṡaṃ tvam
ātmanaḥ samavēkṣasē ॥
Having become a star in the sky,
the love of those who have done great deeds,
you will be able to see from your place
your own line of royal sages of exceeding merit.
In many cultures, there is this common notion that people who have done great deeds become stars adorning the sky. Hence, sky, in this Ṡlōka is referred to as the love of people who have done great deeds.
6.32.20 அ
6.32.20 ஆ
6.32.20 இ
6.32.20 ஈ
கிம் மாம் ந ப்ரேக்ஷஸே ராஜந்
கிம் மாம் ந ப்ரதிபாஷஸே ।
பாலாம் பாலேந ஸம்ப்ராப்தாம்
பார்யாம் மாம் ஸஹசாரிணீம் ॥
kiṃ māṃ na prēkṣasē rājan
kiṃ māṃ na pratibhāṣasē ।
bālāṃ bālēna samprāptām
bhāryāṃ māṃ sahacāriṇīm ॥
Why do you not look at me, O king,
why do you not speak to me,
your wife who walked with you,
the young one who joined
you when you too were young?
6.32.21 அ
6.32.21 ஆ
6.32.21 இ
6.32.21 ஈ
ஸம்ஸ்ருதம் க்ருஹ்ணதா பாணிம்
சரிஷ்யாமீதி யத்த்வயா ।
ஸ்மர தந்மம காகுத்ஸ்த
நய மாமபி து:கிதாம் ॥
saṃṡrutaṃ gṛhṇatā pāṇim
cariṣyāmīti yattvayā ।
smara tanmama kākutstha
naya māmapi duḥkhitām ॥
Remember, O scion of the Kākutsthas,
you promised, taking my hand (in marriage),
that you would be my constant companion!
Take me, the miserable one, too with you.
6.32.22 அ
6.32.22 ஆ
6.32.22 இ
6.32.22 ஈ
கஸ்மாந்மாமபஹாய த்வம்
கதோ கதிமதாம் வர ।
அஸ்மால்லோகாதமும் லோகம்
த்யக்த்வா மாமபி து:கிதாம் ॥
kasmānmāmapahāya tvam
gatō gatimatāṃ vara ।
asmāllōkādamuṃ lōkam
tyaktvā māmapi duḥkhitām ॥
True, you are the foremost of those who aim high;
but why do you have to leave
me, the grieving one, behind
as you go from this world to the other world?
6.32.23 அ
6.32.23 ஆ
6.32.23 இ
6.32.23 ஈ
கல்யாணைருசிதம் காத்ரம்
பரிஷ்வக்தம் மயைவ து ।
க்ரவ்யாதைஸ்தச்சரீரம் தே
நூநம் விபரிக்ருஷ்யதே ॥
kalyāṇairucitaṃ gātram
pariṣvaktaṃ mayaiva tu ।
kravyādaistaccharīraṃ tē
nūnaṃ viparikṛṣyatē ॥
Your body that deserved the best unguents
and embraced by me alone will now
be dragged by the wildest of beasts.
6.32.24 அ
6.32.24 ஆ
6.32.24 இ
6.32.24 ஈ
அக்நிஷ்டோமாதிபிர்யஜ்ஞை:
இஷ்டவாநாப்ததக்ஷிணை: ।
அக்நிஹோத்ரேண ஸம்ஸ்காரம்
கேந த்வம் து ந லப்ஸ்யஸே ॥
agniṣṭōmādibhiryajñaiḥ
iṣṭavānāptadakṣiṇaiḥ ।
agnihōtrēṇa saṃskāram
kēna tvaṃ tu na lapsyasē ॥
You performed many Yajñas
like Agnishṭōma giving away ample gifts;
how could you not have your last rites
performed in a customary manner,
with fire-rituals?
6.32.25 அ
6.32.25 ஆ
6.32.25 இ
6.32.25 ஈ
ப்ரவ்ரஜ்யாமுபபந்நாநாம்
த்ரயாணாமேகமாகதம் ।
பரிப்ரக்ஷ்யதி கௌஸல்யா
லக்ஷ்மணம் ஸோகலாலஸா ॥
pravrajyāmupapannānām
trayāṇāmēkamāgatam ।
pariprakṣyati kausalyā
lakṣmaṇaṃ ṡōkalālasā ॥
Kousalyā, seeing Lakshmaṇa, only one
of the three who set out on exile, returning
will be consumed by grief.
6.32.26 அ
6.32.26 ஆ
6.32.26 இ
6.32.26 ஈ
ஸ தஸ்யா: பரிப்ருச்சந்த்யா
வதம் மித்ரபலஸ்ய தே ।
தவ சாக்யாஸ்யதே நூநம்
நிஸாயாம் ராக்ஷஸைர்வதம் ॥
sa tasyāḥ paripṛcchantyā
vadhaṃ mitrabalasya tē ।
tava cākhyāsyatē nūnam
niṡāyāṃ rākṣasairvadham ॥
Quizzed by her, he would, for sure,
have to convey about the slaying
of your allied forces and yourself
in the night by the Rākshasas.
To be continued

Dear you, Thanks for Visiting Brahmins Net!
JaiHind! Feel free to post whatever you think useful, legal or humer! Click here to Invite Friends