ध्यानश्लोका:
ॐ पार्थाय प्रतिबोधितां भगवता नारायणेन स्वयं।
व्यासेन ग्रथितां पुराणमुनिना मध्ये महाभारतं॥
अद्वैतामृतवर्षिणीं भगवतीमष्टादशा ध्यायिनीमम्ब।
त्वामनुसंदधामि भगवद् गीते भवद्वेषिणीम्॥
ஓம் பார்தாய ப்ரதிபோதி⁴தாம் ப⁴கவதா நாராயணேந ஸ்வயம்|
வ்யாஸேந க்ரதிதாம் புராணமுநிநா மத்⁴யே மஹாபா⁴ரதம்||
அத்வைதாம்ருதவர்ஷிணீம் ப⁴கவதீமஷ்டாதஸா த்⁴யாயிநீமம்ப|
த்வாமநுஸந்ததா⁴மி ப⁴கவத் கீதே ப⁴வத்வேஷிணீம்||
பார்தாய = பார்த்தனுக்காக
ப⁴கவதா நாராயணேந = பகவான் நாராயணனால்
ஸ்வயம் ப்ரதிபோதி⁴தாம் = தானே உபதேசித்தது
புராணமுநிநா வ்யாஸேந = பழமையான முனிவர் வியாசரால்
மஹாபா⁴ரதம் மத்⁴யே க்ரதிதாம் = மகாபாரதத்தின் நடுவே தொகுக்கப் பட்டது
அம்ப! ப⁴கவத் கீதே! = தாயே! பகவத் கீதே!
அஷ்டாதஸ அத்⁴யாயிநீம் = பதினெட்டு அத்தியாயம் கொண்டவளே!
அத்வைத அம்ருத வர்ஷிணீம் = அத்வைத அம்ருதத்தை மழையாகப் பொழிபவளே!
ப⁴கவதீம் = இறைவியே!
ப⁴வத்வேஷிணீம் = பிறப்பை நீக்குபவளே!
த்வாம் அநுஸந்ததா⁴மி = உன்னை தியானிக்கிறேன்
________________________________________
नमोऽस्तुते व्यास विशालबुद्धे फुल्लारविन्दायतपत्रनेत्र।
येन त्वया भारततैलपूर्णः प्रज्वालितो झानमयः प्रदीपः॥
நமோऽஸ்துதே வ்யாஸ விஸாலபுத்தே⁴ புல்லாரவிந்தாயதபத்ரநேத்ர|
யேந த்வயா பா⁴ரததைலபூர்ண: ப்ரஜ்வாலிதோ ஜ்ஞாநமய: ப்ரதீப:||
வ்யாஸ = வியாச பகவானே!
விஸாலபுத்தே⁴ = விசாலமான ஞானம்/புத்தி கொண்டவரே!
புல்ல அரவிந்த அயத பத்ர நேத்ர = பூத்த தாமரை இதழ்கள் போன்ற கண்கள் கொண்டவரே!
த்வயா = உங்களால்
யேந பா⁴ரத = இந்த மகா பாரதம்
தைல பூர்ண: = எண்ணை ஊற்றப் பட்டு நிறைந்து உள்ள
ஞாநமய: ப்ரதீப: = ஞானமயமான ஒளி பரப்பும் விளக்கென
ப்ரஜ்வாலித: = ஒளிர்கிறது
தே நம: அஸ்து = உங்களுக்கு வணக்கங்கள்
________________________________________
प्रपन्नपारिजाताय तोत्रवेत्रैकपाणये।
ज्ञानमुद्राय कृष्णाय गीतामृतदुहे नमः॥
ப்ரபந்நபாரிஜாதாய தோத்ரவேத்ரைகபாணயே|
ஜ்ஞாநமுத்ராய க்ருஷ்ணாய கீதாம்ருததுஹே நம:||
ப்ரபந்ந பாரிஜாதாய = அண்டியவர்களுக்கு வேண்டியதைத் தரும் பாரிஜாத கற்பக விருட்சமான
தோத்ர வேத்ர ஏக பாணயே = ஒரு கையில் தேரோட்டும் சாரதியாக சாட்டை கம்புடனும்
ஜ்ஞாநமுத்ராய = (இன்னொரு கையில்) ஞானத்தின் சின்னத்தை முத்திரையாக பிடித்து கொண்டிருக்கும்
கீத அம்ருத துஹே = கீதை என்னும் அமுதத்தை கறந்து தருகின்ற
க்ருஷ்ணாய நம: = ஸ்ரீ கிருஷ்ணனுக்கு வணக்கங்கள்
________________________________________
वसुदेवसुतं देवं कंसचाणूरमर्दनम्।
देवकीपरमानन्दं कृष्णं वन्दे जगद् गुरूम्॥
வஸுதேவஸுதம் தேவம் கம்ஸசாணூரமர்தநம்|
தேவகீபரமாநந்தம் க்ருஷ்ணம் வந்தே ஜகத் குரூம்||
வஸுதேவஸுதம் = வசுதேவரின் பிள்ளையான
தேவம் = தேவனான
கம்ஸசாணூரமர்தநம் = கம்சன் சாணுரன் ஆகியோரை அழித்தவனான
தேவகீபரமாநந்தம் = தேவகியின் பரம ஆனந்தமான
க்ருஷ்ணம் = க்ருஷ்ணனனை
ஜகத் குரூம் வந்தே = உலகாசிரியனை வணங்குகிறேன்
________________________________________

________________________________________
भीष्मद्रोणतटा जयद्रथजला गान्धारनीलोत्पला।
शल्यग्राहवती कृपेण वहनी कर्णेन वेलाकुला।।
अश्वत्थामविकर्णघोरमकरा दुर्योधनावर्तिनी।
सोत्तीर्णा खलु पाण्डवै रणनदी कैवर्तकः केशवः।।
பீ⁴ஷ்மத்ரோணதடா ஜயத்ரதஜலா காந்தா⁴ரநீலோத்பலா|
ஸல்யக்ராஹவதீ க்ருபேண வஹநீ கர்ணேந வேலாகுலா||
அஸ்வத்தாமவிகர்ணகோ⁴ரமகரா துர்யோத⁴நாவர்திநீ|
ஸோத்தீர்ணா கலு பாண்டவை ரணநதீ கைவர்தக: கேஸவ:||
பீ⁴ஷ்ம த்ரோண தடா = பீஷ்மரும் துரோணரும் இரு கரைகளாகவும்
ஜயத்ரதஜலா = ஜயத்ரதன் அதன் நீராகவும்
காந்தா⁴ர நீலோத்பலா = காந்தாரன் அதில் பூத்த அல்லி மலராகவும்
ஸல்யக்ராஹவதீ = சல்யன் சுறா மீனாகவும்
க்ருபேண வஹநீ = கிருபன் அதன் வேகமாகவும்
கர்ணேந வேலாகுலா = கர்ணன் அதில் எழும்பும் அலையாகவும்
அஸ்வத்தாம விகர்ண கோ⁴ர மகரா: = அஸ்வத்தாமன் விகர்ணன் ஆகியோர் கோரமான திமிங்கலம் போன்ற மீன்களாகவும்
துர்யோத⁴ந ஆவர்திநீ = துர்யோதனன் அதன் சுழல்களாகவும்
ஸா ரணநதீ = இருக்கும் அந்த போர் நதி
பாண்டவை: = பாண்டவர்களால்
உத்தீர்ணா = கடக்கப் பட்டது
கேஸவ: கைவர்தக: கலு = (ஏனெனில்) கேசவன் படகோட்டி அல்லவோ !
________________________________________
पाराशर्यवचः सरोजममलं गीतार्थगन्धोत्कटं।
नानाख्यानककेसरं हरिकथासम्बोधनाबोधितम्।।
लोके सज्जनषट्पदैरहरहः पेपीयमानं मुदा।
भूयाद्भारतपङ्कजं कलिमलप्रध्वंसिनः श्रेयसे।।
பாராஸர்யவச: ஸரோஜமமலம் கீதார்தகந்தோ⁴த்கடம்|
நாநாக்யாநககேஸரம் ஹரிகதாஸம்போத⁴நாபோதி⁴தம்||
லோகே ஸஜ்ஜநஷட்பதைரஹரஹ: பேபீயமாநம் முதா|
பூ⁴யாத்பா⁴ரதபங்கஜம் கலிமலப்ரத்⁴வம்ஸிந: ஸ்ரேயஸே||
பாராஸர்ய வச: ஸரோஜம் = பராசரரின் மகன் (வியாசன்) வார்த்தைகளில் நீரில் பூத்த தாமரையாகவும்
கீத அர்த கந்த⁴: உத்கடம் = கீதையின் உபதேசங்கள் அதன் நறுமணமாகவும்
நாநாக்யாநக கேஸரம் = பல்வேறு கதைகள் பின்னிப் பிணைந்த தாமரைத் தண்டுகளாகவும்
ஹரிகதா ஸம்போத⁴நா போதி⁴தம்= ஹரியின் கதைகளே அத்தாமரையின் விரிந்து அகன்ற இதழ்களாகவும்
லோகே = இவ்வுலகில்
அஹரஹ: = ஒவ்வொரு நாளும்
ஸஜ்ஜந ஷட்பதை = நல்ல மனிதர்களான தேனீக்களால்
முதா = மகிழ்ச்சியாக
பேபீயமாநம் = அருந்தப் படுவதும்
கலிமலப்ரத்⁴வம்ஸிந: = கலி என்னும் மலம் (தீங்கைத்) தொலைப்பதாகவும்
அமலம் = குற்றமில்லாததும்
பா⁴ரத பங்கஜம் = ஆகிய பாரதம் என்னும் தாமரையால்
ஸ்ரேயஸே பூ⁴யாத் = நன்மை விளையட்டும்
________________________________________
मूकं करोति वाचालं पङ्गुं लङ्घयते गिरिम्।
यत्कृपा तमहं वन्दे परमानन्दमाधवम्॥
மூகம் கரோதி வாசாலம் பங்கும் லங்க⁴யதே கிரிம்|
யத்க்ருபா தமஹம் வந்தே பரமாநந்தமாத⁴வம்||
யத் க்ருபா = எவருடைய கருணையால்
மூகம் = ஊமையும்
வாசாலம் = பேசும் திறன்
கரோதி = அடைகிறானோ
பங்கும் = ஊனமுற்றவனும்
கிரிம் லங்க⁴யதே = மலை ஏறும் திறனுடையவனாகிறானோ
தம் பரமாநந்தமாத⁴வம் = அந்த பரமானந்தம் தரும் மாதவனை
அஹம் வந்தே = நான் வணங்குகிறேன்
________________________________________
अथ गीतामाहात्म्यम्
गीताशास्त्रमिदं पुण्यं यः पठेत् प्रयतः पुमान्।
विष्णोः पदमवाप्नोति भयशोकादिवर्जितः ।।
கீதாஸாஸ்த்ரமிதம் புண்யம் ய: படேத் ப்ரயத: புமாந்|
விஷ்ணோ: பதமவாப்நோதி ப⁴யஸோகாதிவர்ஜித: ||
இதம் புண்யம் = இந்த புண்ணியமான
கீதா ஸாஸ்த்ரம் = கீதா சாத்திரத்தை
ய: புமாந் = எந்த மனிதர்
ப்ரயத: படேத் = முயற்சி செய்து படிக்கிறாரோ (அவர்)
ப⁴யஸோகாதி = பயம், சோகம் ஆகியவை
வர்ஜித: = நீங்கி
விஷ்ணோ: பதம் = விஷ்ணுவின் பதத்தை
அவாப்நோதி = அடைகிறார்.
________________________________________
गीताध्ययनशीलस्य प्राणायामपरस्य च।
नैव सन्ति हि पापानि पूर्वजन्मकृतानि च।।
கீதாத்⁴யயநஸீலஸ்ய ப்ராணாயாமபரஸ்ய ச|
நைவ ஸந்தி ஹி பாபாநி பூர்வஜந்மக்ருதாநி ச||
கீதா அத்⁴யயந ஸீலஸ்ய = (எவர்) எப்போதும் கீதையை ஓதிக்கொண்டும்
ப்ராணாயாமபரஸ்ய ச = மூச்சை அடக்கி யோகத்திலும் திளைக்கிறாரோ அவரிடம்
பாபாநி = பாவங்கள்
பூர்வஜந்மக்ருதாநி ச ஏவ = கடந்த ஜன்ம செயல்களின் விளைவுகளும்
ந ஸந்தி = இருப்பதில்லை
________________________________________
मलनिर्मोचनं पुंसां जलस्नानं दिने दिने।
सकृद्गीताम्भसि स्नानं संसारमलनाशनम्॥
மலநிர்மோசநம் பும்ஸாம் ஜலஸ்நாநம் திநே திநே|
ஸக்ருத்கீதாம்ப⁴ஸி ஸ்நாநம் ஸம்ஸாரமலநாஸநம்||
பும்ஸாம் = மனிதர்கள்
திநே திநே = தினந்தோறும்
ஜலஸ்நாநம் = நீரில் குளிப்பதால்
மலநிர்மோசநம் = உடல் அழுக்கு அகற்றப் படுகிறது
ஸக்ருத் = ஒரு தடவை
கீதா அம்ப⁴ஸி ஸ்நாநம் = கீதை என்னும் நீரில் குளிப்பதால்
ஸம்ஸாரமலநாஸநம் = சம்சாரம் என்னும் மாசு நீங்குகிறது.
________________________________________
गीता सुगीता कर्तव्या किमन्यैः शास्त्रविस्तरैः।
या स्वयं पद्मनाभस्य मुखपद्माद्विनिःसृता॥
கீதா ஸுகீதா கர்தவ்யா கிமந்யை: ஸாஸ்த்ரவிஸ்தரை:|
யா ஸ்வயம் பத்மநாப⁴ஸ்ய முகபத்மாத்விநி:ஸ்ருதா||
பத்மநாப⁴ஸ்ய = பத்மநாபனின்
ஸ்வயம் முகபத்மாத் = தன்னுடைய முகத்தாமரையிலிருந்து
யா விநி:ஸ்ருதா = எது வெளிவந்ததோ
ஸுகீதா = கேட்க இனிமையானதோ
கீதா = அந்த கீதை
கர்தவ்யா = படிக்கப் படவேண்டும்
அந்யை: = வேறு
ஸாஸ்த்ரவிஸ்தரை: கிம் = சாத்திரங்களை விரிவாக (படிக்க வேண்டும்) எதற்கு?
________________________________________
भारतामृतसर्वस्वं विष्णोर्वक्त्राद्विनिःसृतम्।
गीतागङ्गोदकं पीत्वा पुनर्जन्म न विद्यते॥
பா⁴ரதாம்ருதஸர்வஸ்வம் விஷ்ணோர்வக்த்ராத்விநி:ஸ்ருதம்|
கீதாகங்கோதகம் பீத்வா புநர்ஜந்ம ந வித்யதே||
விஷ்ணோ: வக்த்ராத் = விஷ்ணுவினுடைய திருமுகத்தில் இருந்து
பா⁴ரத அம்ருத ஸர்வஸ்வம் = பாரதம் என்னும் அமுத களஞ்சியம்
விநி:ஸ்ருதம் = உதித்தது
கீதாகங்கோதகம் = கீதை என்னும் கங்கை நீரை
பீத்வா = குடித்தபின்
புநர்ஜந்ம ந வித்யதே = மறுபடி ஒரு ஜன்மம் ஏற்படுவது இல்லை
________________________________________
सर्वोपनिषदो गावो दोग्धा गोपालनन्दनः।
पार्थो वत्सः सुधीर्भोक्ता दुग्धं गीतामृतं महत्॥
ஸர்வோபநிஷதோ காவோ தோக்தா⁴ கோபாலநந்தந:|
பார்தோ வத்ஸ: ஸுதீ⁴ர்போ⁴க்தா துக்த⁴ம் கீதாம்ருதம் மஹத்||
ஸர்வ உபநிஷத: காவ: = எல்லா உபநிடதங்களும் பசுக்களாம்
தோக்தா⁴ கோபாலநந்தந: = கண்ணனே பால்கறப்பவனாம்
பார்த: வத்ஸ: = பார்த்தனே கன்றாம்
ஸுதீ⁴ போ⁴க்தா = தெளிந்த அறிவுடையோரே பால் அருந்துவோர்
துக்த⁴ம் கீதாம்ருதம் மஹத் = அமுதமான கீதையே பால்
________________________________________
एकं शास्त्रं देवकीपुत्रगीतमेको देवो देवकीपुत्र एव।
एको मन्त्रस्तस्य नामानि यानि कर्माप्येकं तस्य देवस्य सेवा॥
ஏகம் ஸாஸ்த்ரம் தேவகீபுத்ரகீதமேகோ தேவோ தேவகீபுத்ர ஏவ|
ஏகோ மந்த்ரஸ்தஸ்ய நாமாநி யாநி கர்மாப்யேகம் தஸ்ய தேவஸ்ய ஸேவா||
ஏகம் ஸாஸ்த்ரம் தேவகீபுத்ர கீதம் = ஒரே சாத்திரம் தேவகி மைந்தனின் வார்த்தைகள்
ஏக: தேவ: தேவகீபுத்ர ஏவ = தேவகியின் மைந்தனே ஒரே தெய்வம்
தஸ்ய யாநி நாமாநி ஏக: மந்த்ர: = அவரது பெயர்களே ஒரே மந்திரம்
ஏகம் கர்மா: அபி = ஒரே கடமையும் (தொழிலும்)
தஸ்ய தேவஸ்ய = அந்த தேவனுடைய
ஸேவா = சேவை செய்தலே
________________________________________
अथ ध्यानम्
शान्ताकारं भुजगशयनं पद्मनाभं सुरेशं
विश्वाधारं गगनसदृशं मेघवर्णं शुभाङ्गम्।
लक्ष्मीकान्तं कमलनयनं योगिभिर्ध्यानगम्यं
वन्दे विष्णुं भवभयहरं सर्वलोकैकनाथम्॥
ஸாந்தாகாரம் பு⁴ஜகஸயநம் பத்மநாப⁴ம் ஸுரேஸம்
விஸ்வாதா⁴ரம் ககநஸத்ருஸம் மேக⁴வர்ணம் ஸுபா⁴ங்கம்|
லக்ஷ்மீகாந்தம் கமலநயநம் யோகிபி⁴ர்த்⁴யாநகம்யம்
வந்தே விஷ்ணும் ப⁴வப⁴யஹரம் ஸர்வலோகைகநாதம்||
ஸாந்தாகாரம் = அமைதி வடிவானவர்
பு⁴ஜகஸயநம் = பாம்பின் மீது துயிலுபவர்
பத்மநாப⁴ம் = தாமரை போன்ற நாபி கொண்டவர்
ஸுரேஸம் = தேவர்களின் தலைவர்
விஸ்வாதா⁴ரம் = உலகைத் தாங்குபவர்
ககநஸத்ருஸம் = ஆகாயம் போன்றவர்
மேக⁴வர்ணம் = மேகத்தின் நிறத்தை ஒத்தவர்
ஸுபா⁴ங்கம் = சுபமான உடலைக் கொண்டவர்
லக்ஷ்மீகாந்தம் = திருமகளின் கணவர்
கமலநயநம் = தாமரைக் கண்கள் உடையவர்
யோகிபி⁴: = யோகிகளால்
த்⁴யாநகம்யம் = தியானித்து அடையப் படுபவர்
ப⁴வப⁴யஹரம் = பிறவி என்னும் பயத்தை போக்குபவர்
ஸர்வலோகைகநாதம் = எல்லா உலகிற்கும் தலைவர்
விஷ்ணும் = விஷ்ணுவை
வந்தே = வணங்குகிறேன்
________________________________________
यं ब्रह्मा वरुणेन्द्ररुद्रमरुतः स्तुन्वन्ति दिव्यैः स्तवैर्वेदैः।
सांगपदक्रमोपनिषदैर्गायन्ति यं सामगाः॥
ध्यानावस्थिततद् गतेन मनसा पश्यन्ति यं योगिनो
यस्यान्तं न विदुः सुरासुरगणा देवाय तस्मै नमः॥
யம் ப்ரஹ்மா வருணேந்த்ரருத்ரமருத: ஸ்துந்வந்தி திவ்யை: ஸ்தவை:।
வேதை: ஸாங்கபதக்ரமோபநிஷதைர்காயந்தி யம் ஸாமகா:।।
த்⁴யாநாவஸ்திததத் கதேந மநஸா பஸ்யந்தி யம் யோகிநோ।
யஸ்யாந்தம் ந விது: ஸுராஸுரகணா தேவாய தஸ்மை நம:।।
யம் = எவரை
ப்ரஹ்மா வருண: இந்த்ர ருத்ர மருத: = பிரம்மா வருணன் இந்திரன் உருத்திரன் மருத்துகள் எல்லாரும்
திவ்யை: ஸ்தவை: = திவ்விய துதிகளால்
ஸ்துந்வந்தி = துதிக்கிறார்களோ
யம் = எவரை
ஸாமகா: = சாம வேதம் ஓதுபவர்கள்
ஸாங்க பத க்ரம = பத க்ரம முறைகளுடன்
உபநிஷதை: = உபநிடதங்களாலும்
வேதை: = வேதங்களாலும்
காயந்தி = இசைக்கிறார்களோ
த்⁴யாநாவஸ்தித: யோகிந: = தியானத்தில் நிலைபெற்ற யோகிகள்
தத் கதேந மநஸா = பரவச மனதுடன்
யம் பஸ்யந்தி = எவரைப் பார்க்கிறார்களோ
யஸ்ய அந்தம் = எவரை முழுவதுமாக
ஸுர அஸுரகணா: = தேவர்களும் அசுரர்களும்
ந விது: = அறியவில்லையோ
தேவாய தஸ்மை நம: = அந்த தேவனுக்கு வணக்கங்கள்

Dear you, Thanks for Visiting Brahmins Net!
JaiHind! Feel free to post whatever you think useful, legal or humer! Click here to Invite Friends



Source:sangatham.com