கீதை பதினொன்றாவது அத்தியாயம் 11[ 3 ]
Continued
त्वमादिदेवः पुरुषः पुराण:
त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् ।
वेत्तासि वेद्यं च परं च धाम
त्वया ततं विश्वमनन्तरूप ॥११- ३८॥
த்வமாதிதேவ: புருஷ: புராண:
த்வமஸ்ய விஸ்வஸ்ய பரம் நிதா⁴நம் |
வேத்தாஸி வேத்யம் ச பரம் ச தா⁴ம
த்வயா ததம் விஸ்வமநந்தரூப || 11- 38||
த்வம் ஆதிதேவ: = நீ ஆதிதேவன்
புராண: புருஷ: = பழமையான புருஷன்
த்வம் அஸ்ய விஸ்வஸ்ய பரம் நிதா⁴நம் = நீ இந்த அகிலத்தின் பரம நிலையம்
வேத்தா ச வேத்யம் ச = நீ அறிவோன், நீ அறிபடு பொருள்
பரம் தா⁴ம: அஸி = பரமபதம்
அநந்தரூப = அநந்தரூபனே
த்வயா விஸ்வம் ததம் = உன்னால் உலகனைத்தும் நிறைந்துள்ளது
நீ ஆதிதேவன், தொல்லோன், நீ இந்த அகிலத்தின் பரம நிலையம். நீ அறிவோன், நீ அறிபடு பொருள், நீ பரமபதம்; அநந்த ரூபா, நீ இவ்வுலகினுட் பரந்து கிடக்கிறாய்


वायुर्यमोऽग्निर्वरुणः शशाङ्कः
प्रजापतिस्त्वं प्रपितामहश्च ।
नमो नमस्तेऽस्तु सहस्रकृत्वः
पुनश्च भूयोऽपि नमो नमस्ते ॥११- ३९॥
வாயுர்யமோऽக்நிர்வருண: ஸஸாங்க:
ப்ரஜாபதிஸ்த்வம் ப்ரபிதாமஹஸ்ச |
நமோ நமஸ்தேऽஸ்து ஸஹஸ்ரக்ருத்வ:
புநஸ்ச பூ⁴யோऽபி நமோ நமஸ்தே || 11- 39||
வாயு: யம: அக்நி: வருண: ஸஸாங்க: = வாயு, யமன், அக்கினி, வருணன், சந்திரன்
த்வம் ப்ரஜாபதி = நீ பிரம்மன்
ப்ரபிதாமஹ: ச = பிரமனுக்கும் தந்தை (பிதாமகன் = பிரம்மன்)
ஸஹஸ்ரக்ருத்வ: நமோ நமஸ்தே அஸ்து = ஆயிரமுறை கும்பிடுகிறேன்
பூ⁴ய: அபி = மீண்டும்
தே நம: = உனக்கு நமஸ்காரம்
புந: ச நம: = திரும்ப திரும்ப நமஸ்காரம்
நீ வாயு, யமன், அக்கினி, வருணன், சந்திரன், முப்பாட்டானாகிய பிரம்மன் நீ, உன்னை ஆயிரமுறை கும்பிடுகிறேன். மீட்டுமீட்டும் உனக்கு நமோ நம!


नमः पुरस्तादथ पृष्ठतस्ते
नमोऽस्तु ते सर्वत एव सर्व ।
अनन्तवीर्यामितविक्रमस्त्वं
सर्वं समाप्नोषि ततोऽसि सर्वः ॥११- ४०॥
நம: புரஸ்தாதத ப்ருஷ்டதஸ்தே
நமோऽஸ்து தே ஸர்வத ஏவ ஸர்வ |
அநந்தவீர்யாமிதவிக்ரமஸ்த்வம்
ஸர்வம் ஸமாப்நோஷி ததோऽஸி ஸர்வ: || 11- 40||
தே புரஸ்தாத் அத ப்ருஷ்டத நம: = உன்னை முன் புறத்தேயும் பின்புறத்தேயும் கும்பிடுகிறேன்
ஸர்வ = எல்லாமாவாய்
தே ஸர்வத ஏவ நமோऽஸ்து = உன்னை எப்புறத்துங் கும்பிடுகிறேன்
அமிதவிக்ரம: = எல்லையற்ற வீரியமுடையாய்
அநந்தவீர்ய: = அளவற்ற வலிமையுடையாய்
ஸமாப்நோஷி = சர்வத்திலும் நிலைத்திருக்கிறாய்
தத: ஸர்வ: அஸி = எனவே நீ அனைத்துமாக இருக்கிறாய்
உன்னை முன் புறத்தே கும்பிடுகிறேன்; உன்னைப் பின்புறத்தே கும்பிடுகிறேன்; எல்லாமாவாய், உன்னை எப்புறத்துங் கும்பிடுகிறேன். நீ எல்லையற்ற வீரியமுடையாய், அளவற்ற வலிமையுடையாய், சர்வத்திலும் நிலைத்திருக்கிறாய்; ஆதலால் நீ சர்வன்.


सखेति मत्वा प्रसभं यदुक्तं
हे कृष्ण हे यादव हे सखेति ।
अजानता महिमानं तवेदं
मया प्रमादात्प्रणयेन वापि ॥११- ४१॥
ஸகேதி மத்வா ப்ரஸப⁴ம் யதுக்தம்
ஹே க்ருஷ்ண ஹே யாதவ ஹே ஸகேதி |
அஜாநதா மஹிமாநம் தவேதம்
மயா ப்ரமாதாத்ப்ரணயேந வாபி || 11- 41||
தவ இதம் மஹிமாநம் அஜாநதா = இப்படிப்பட்ட நின் பெருமையை அறியாமல்
ஸகா இதி மத்வா = தோழன் என்று கருதி
ப்ரமாதாத் அபி வா ப்ரணயேந = தவறுதலாலேனும் அன்பாலேனும்
ஹே க்ருஷ்ண! ஹே யாதவ! ஹே ஸகே! இதி = ஏ கண்ணா, ஏ யாதவா, ஏ தோழா என்று
யத் ப்ரஸப⁴ம் உக்தம் ச = எது துடிப்புற்று சொல்லி யிருப்பதையும்
இப்படிப்பட்ட நின் பெருமையை அறியாமல், நின்னைத் தோழனென்று கருதித் துடிப்புற்று, ஏ கண்ணா, ஏ யாதவா, ஏ தோழா என்று தவறுதலாலேனும் அன்பாலேனும் நான் சொல்லி யிருப்பதையும்,


यच्चावहासार्थमसत्कृतोऽसि
विहारशय्यासनभोजनेषु ।
एकोऽथवाप्यच्युत तत्समक्षं
तत्क्षामये त्वामहमप्रमेयम् ॥११- ४२॥
யச்சாவஹாஸார்தமஸத்க்ருதோऽஸி
விஹாரஸய்யாஸநபோ⁴ஜநேஷு |
ஏகோऽதவாப்யச்யுத தத்ஸமக்ஷம்
தத்க்ஷாமயே த்வாமஹமப்ரமேயம் || 11- 42||
விஹார ஸய்யாஸந போ⁴ஜநேஷு = விளையாட்டிலும், படுக்கையிலும், இருப்பிலும், உணவிலும்
ஏக: = தனியிடத்தேனும்
அதவா = அன்றி
தத்ஸமக்ஷம் அபி = மற்றவர் முன்னேயெனினும்
அவஹாஸார்தம் = வேடிக்கையாக
யத் அஸத்க்ருத: அஸி = எந்தவிதமாக அவமதிக்கப் பட்டாயோ
தத் அப்ரமேயம் த்வாம் அஹம் க்ஷாமயே = அவற்றையெல்லாம் அளவற்ற பெருமையுடைய உன்னை நான் பொறுக்கும்படி வேண்டுகிறேன்
விளையாட்டிலும், படுக்கையிலும், இருப்பிலும், உணவிலும், தனியிடத்தேனும், அன்றி (மற்றவர் முன்னேயெனினும்) நான் உனக்கு வேடிக்கையாகச் செய்திருக்கும் அவமதிப்புகளையும் அவற்றையெல்லாம் பொறுக்கும்படி வேண்டுகிறேன். அளவற்றோய்!


पितासि लोकस्य चराचरस्य
त्वमस्य पूज्यश्च गुरुर्गरीयान् ।
न त्वत्समोऽस्त्यभ्यधिकः कुतोऽन्यो
लोकत्रयेऽप्यप्रतिमप्रभाव ॥११- ४३॥
பிதாஸி லோகஸ்ய சராசரஸ்ய
த்வமஸ்ய பூஜ்யஸ்ச குருர்கரீயாந் |
ந த்வத்ஸமோऽஸ்த்யப்⁴யதி⁴க: குதோऽந்யோ
லோகத்ரயேऽப்யப்ரதிமப்ரபா⁴வ || 11- 43||
த்வம் = நீ
அஸ்ய சராசரஸ்ய லோகஸ்ய = இந்த சராசரமாகிய இவ்வுலகத்துக்கு
பிதா = தந்தை ஆவாய்
ச பூஜ்ய: அஸி = இவ்வுலகத்தால் தொழத் தக்கவன்
கரீயாந் குரு = மிகவும் சிறந்த குரு
த்வத்ஸம: ந அஸ்தி = உனக்கு நிகர் யாருமில்லை
அபி அப்⁴யதி⁴க: குத: அந்ய: = எனில் உனக்கு மேல் வேறுயாவர்?
லோகத்ரயே அப்ரதிமப்ரபா⁴வ = மூன்று உலகங்களிலும் ஒப்பற்ற பெருமை உடையவனே!
சராசரமாகிய இவ்வுலகத்துக்கு நீ தந்தையாவாய். இவ்வுலகத்தால் தொழத்தக்கனை; மிகவும் சிறந்த குரு நீ. உனக்கு நிகர் யாருமில்லை. எனில் உனக்கு மேல் வேறுயாவர்? மூன்று உலகங்களிலும் ஒப்பற்ற பெருமை உடையவனே!


तस्मात्प्रणम्य प्रणिधाय कायं
प्रसादये त्वामहमीशमीड्यम् ।
पितेव पुत्रस्य सखेव सख्युः
प्रियः प्रियायार्हसि देव सोढुम् ॥११- ४४॥
தஸ்மாத்ப்ரணம்ய ப்ரணிதா⁴ய காயம்
ப்ரஸாதயே த்வாமஹமீஸமீட்யம் |
பிதேவ புத்ரஸ்ய ஸகேவ ஸக்யு:
ப்ரிய: ப்ரியாயார்ஹஸி தேவ ஸோடு⁴ம் || 11- 44||
தஸ்மாத் காயம் ப்ரணிதா⁴ய ப்ரணம்ய = ஆதலால், உடல் குனிய வணங்கி
ப்ரஸாதயே = அருள் கேட்கிறேன்
ஈட்யம் ஈஸம் தேவ = வேண்டுதற்குரிய ஈசனே!
பிதா புத்ரஸ்ய இவ = மகனைத் தந்தை போலும்
ஸக்யு: ஸகா இவ = தோழனைத் தோழன் போலும்
ப்ரிய: ப்ரியாயா: = அன்பனையன்பன் போலவும் (அன்பான மனைவியைக் கணவன் போலவும்)
த்வாம் அஹம் ஸோடு⁴ம் அர்ஹஸி = நீ என்னைப் பொறுத்தல் வேண்டும்
ஆதலால், உடல் குனிய வணங்கி, நின்பால் அருள் கேட்கிறேன். ஈசா வேண்டுதற்குரியாய், மகனைத் தந்தை போலும், தோழனைத் தோழன் போலும், அன்பனையன்பன் போலும் நீ என்னைப் பொறுத்தல் வேண்டும்.


अदृष्टपूर्वं हृषितोऽस्मि दृष्ट्वा
भयेन च प्रव्यथितं मनो मे ।
तदेव मे दर्शय देव रूपं
प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥११- ४५॥
அத்ருஷ்டபூர்வம் ஹ்ருஷிதோऽஸ்மி த்ருஷ்ட்வா
ப⁴யேந ச ப்ரவ்யதிதம் மநோ மே |
ததேவ மே தர்ஸய தேவ ரூபம்
ப்ரஸீத தேவேஸ ஜகந்நிவாஸ || 11- 45||
அத்ருஷ்டபூர்வம் = இதற்கு முன் காணாததை
த்ருஷ்ட்வா ஹ்ருஷித: அஸ்மி = கண்டு மகிழ்சியுறுகிறேன்
மே மந: ப⁴யேந ப்ரவ்யதிதம் ச = என் மனம் அச்சத்தால் சோர்கிறது
தத் தேவரூபம் ஏவ மே தர்ஸய = அந்த தேவ வடிவத்தையே எனக்கு காட்டுக
தேவேஸ ஜகந்நிவாஸ = தேவேசா, ஜகத்தின் நிலையமே
ப்ரஸீத = அருள் செய்க
இதற்கு முன் காணாததை இன்று கண்டு மகிழ்சியுறுகிறேன்; எனினும் என் மனம் அச்சத்தால் சோர்கிறது. தேவா, எனக்கு நின் முன்னை வடிவத்தைக் காட்டுக. தேவேசா, ஜகத்தின் நிலையமே எனக்கருள் செய்க.


किरीटिनं गदिनं चक्रहस्तमिच्छामि त्वां द्रष्टुमहं तथैव ।
तेनैव रूपेण चतुर्भुजेनसहस्रबाहो भव विश्वमूर्ते ॥११- ४६॥
கிரீடிநம் கதிநம் சக்ரஹஸ்தமிச்சாமி த்வாம் த்ரஷ்டுமஹம் ததைவ |
தேநைவ ரூபேண சதுர்பு⁴ஜேநஸஹஸ்ரபாஹோ ப⁴வ விஸ்வமூர்தே || 11- 46||
கிரீடிநம் கதிநம் சக்ரஹஸ்தம் = கிரீடமும் கதையும் கையில் சக்கரமுமாக
ததா ஏவ த்வாம் த்ரஷ்டும் அஹம் இச்சாமி = அந்த விதமாகவே உன்னைக் காண நான் விரும்புகிறேன்
விஸ்வமூர்தே = அகில மூர்த்தியே
ஸஹஸ்ரபாஹோ = ஆயிரத் தோளாய்
தேந ஏவ சதுர்பு⁴ஜேந ரூபேண = அதே நான்கு தோலுடன் கூடிய வடிவினை
ப⁴வ = எய்துக.
முன்போலவே, கிரீடமும் தண்டும் கையில் சக்கரமுமாக நின்னைக் காண விரும்புகிறேன். அகில மூர்த்தியே. ஆயிரத் தோளாய், முன்னை நாற்றோள் வடிவினை எய்துக.


श्रीभगवानुवाच
मया प्रसन्नेन तवार्जुनेदं रूपं परं दर्शितमात्मयोगात् ।
तेजोमयं विश्वमनन्तमाद्यं यन्मे त्वदन्येन न दृष्टपूर्वम् ॥११- ४७॥
ஸ்ரீப⁴கவாநுவாச
மயா ப்ரஸந்நேந தவார்ஜுநேதம் ரூபம் பரம் தர்ஸிதமாத்மயோகாத் |
தேஜோமயம் விஸ்வமநந்தமாத்யம் யந்மே த்வதந்யேந ந த்ருஷ்டபூர்வம் || 11- 47||
ஸ்ரீப⁴கவாநுவாச = ஸ்ரீ பகவான் சொல்லுகிறான்
அர்ஜுந = அர்ஜுனா
ப்ரஸந்நேந = அருள் கொண்டு
மயா ஆத்மயோகாத் = என்னுடைய யோக சக்தியினால்
பரம் தேஜோமயம் = மிகச் சிறந்ததும் ஒளி மயமானதும்
ஆத்யம் அநந்தம் = முதல் ஆனதும் முடிவற்றதுமான
யத் மே விஸ்வம் ரூபம் = எந்த என்னுடைய விஸ்வ ரூபத்தை
தவ தர்ஸிதம் = உனக்குக் காட்டப் பட்டதோ
இதம் த்வத் அந்யேந = இவ்வடிவம் உன்னைத் தவிர (வேறு எவராலும்)
ந த்ருஷ்டபூர்வம் = பார்க்கப் படவில்லை
ஸ்ரீ பகவான் சொல்லுகிறான்: அர்ஜுனா, யான் அருள்கொண்டு ஆத்ம யோகத்தால் எனது பரவடிவை நினக்குக் காண்பித்தேன். ஒளிமயமாய் அனைத்துமாய், எல்லையற்றதாய், ஆதியாகிய இவ் வடிவத்தை இதற்கு முன் உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் பார்த்ததே கிடையாது.


न वेदयज्ञाध्ययनैर्न दानैर्न च क्रियाभिर्न तपोभिरुग्रैः ।
एवंरूपः शक्य अहं नृलोके द्रष्टुं त्वदन्येन कुरुप्रवीर ॥११- ४८॥
ந வேதயஜ்ஞாத்⁴யயநைர்ந தாநைர்ந ச க்ரியாபி⁴ர்ந தபோபி⁴ருக்ரை: |
ஏவம்ரூப: ஸக்ய அஹம் ந்ருலோகே த்ரஷ்டும் த்வதந்யேந குருப்ரவீர || 11- 48||
வேத யஜ்ஞ அத்⁴யயநை: தாநை: = வேதங்களாலும், வேள்வியாலும், கல்விகளாலும், தானங்களாலும்
க்ரியாபி⁴ = கிரியைகளாலேனும்
உக்ரை: தப: அபி ச = உக்ரமான தவங்களாலும் கூட
ந்ருலோகே = மனித உலகில்
த்வத் அந்யேந = உன்னையன்றி
ஏவம் ரூப: = இந்த உருவத்தில்
அஹம் த்ரஷ்டும் ஸக்ய = நான் காண இயலாதவன்
குருப்ரவீர = குருகுலத்தில் சிறந்த வீரா!
வேதங்களாலும், வேள்வியாலும், கல்விகளாலும், தானங்களாலும், கிரியைகளாலேனும், மனித உலகத்தில் என்னை இவ்வடிவத்தில் உன்னையன்றி வேறு யாராலும் பார்க்க முடியாது. குருகுலத்தில் சிறந்த வீரா!


मा ते व्यथा मा च विमूढभावो दृष्ट्वा रूपं घोरमीदृङ्ममेदम् ।
व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनस्त्वं तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य ॥११- ४९॥
மா தே வ்யதா மா ச விமூட⁴பா⁴வோ த்ருஷ்ட்வா ரூபம் கோ⁴ரமீத்ருங்மமேதம் |
வ்யபேதபீ⁴: ப்ரீதமநா: புநஸ்த்வம் ததேவ மே ரூபமிதம் ப்ரபஸ்ய || 11- 49||
ஈத்ருக் மம கோ⁴ரம் ரூபம் த்ருஷ்ட்வா = இப்படிப்பட்ட என் கோர வடிவத்தைக் கண்டு
தே வ்யதா மா = உனக்கு கலக்கம் வேண்டாம்
மா விமூட⁴பா⁴வ: ச = மதி மயக்கமும் வேண்டாம்
த்வம் வ்யபேதபீ⁴: = நீ அச்சம் நீங்கி
ப்ரீதமநா: = இன்புற்ற மனத்துடன்
தத் ஏவ மே இதம் ரூபம் புந: ப்ரபஸ்ய = எனது இந்த வடிவத்தை மறுபடி பார்!
இப்படிப்பட்ட என் கோர வடிவத்தைக் கண்டு கலங்காதே; மயங்காதே, அச்சம் நீங்கி இன்புற்ற மனத்துடன் எனது முன்னை வடிவத்தை நீ இதோ பார்!


संजय उवाच
इत्यर्जुनं वासुदेवस्तथोक्त्वा स्वकं रूपं दर्शयामास भूयः ।
आश्वासयामास च भीतमेनं भूत्वा पुनः सौम्यवपुर्महात्मा ॥११- ५०॥
ஸஞ்ஜய உவாச
இத்யர்ஜுநம் வாஸுதேவஸ்ததோக்த்வா ஸ்வகம் ரூபம் தர்ஸயாமாஸ பூ⁴ய: |
ஆஸ்வாஸயாமாஸ ச பீ⁴தமேநம் பூ⁴த்வா புந: ஸௌம்யவபுர்மஹாத்மா || 11- 50||
ஸஞ்ஜய உவாச = சஞ்சயன் சொல்லுகிறான்
வாஸுதேவ: இதி அர்ஜுநம் உக்த்வா = இங்ஙனம் வாசுதேவன் அர்ஜுனனிடம் கூறி
பூ⁴ய: ததா ஸ்வகம் ரூபம் ச = மறுபடியும் அதே விதமான தன்னுடைய உருவத்தையும்
தர்ஸயாமாஸ = காட்டினான்
புந: மஹாத்மா ஸௌம்யவபு: பூ⁴த்வா = அந்த மகாத்மா மறுபடி தன் இனிய வடிவமெய்தி
ஏநம் பீ⁴தம் ஆஸ்வாஸயாமாஸ = இந்த அச்சமுற்றிருந்த பார்த்தனை ஆறுதல் கொள்ளச் செய்தான்
சஞ்சயன் சொல்லுகிறான்: இங்ஙனம் வாசுதேவன் அர்ஜுனனிடங் கூறி, மீட்டுத் தன் பழைய வடிவத்தைக் காட்டினான். அந்த மகாத்மா மறுபடி தன் இனிய வடிவமெய்தி அச்சமுற்றிருந்த பார்த்தனை ஆறுதல் கொள்ளச் செய்தான்.


अर्जुन उवाच
दृष्ट्वेदं मानुषं रूपं तव सौम्यं जनार्दन ।
इदानीमस्मि संवृत्तः सचेताः प्रकृतिं गतः ॥११- ५१॥
அர்ஜுந உவாச
த்ருஷ்ட்வேதம் மாநுஷம் ரூபம் தவ ஸௌம்யம் ஜநார்தந |
இதாநீமஸ்மி ஸம்வ்ருத்த: ஸசேதா: ப்ரக்ருதிம் கத: || 11- 51||
அர்ஜுந உவாச = அர்ஜுனன் சொல்லுகிறான்
ஜநார்தந = ஜனார்த்தனா
தவ இதம் ஸௌம்யம் மாநுஷம் ரூபம் = நினது தண்மை பொருந்திய இம்மானிட வடிவத்தை
த்ருஷ்ட்வா இதாநீம் = கண்டு இப்போது
ஸசேதா: ஸம்வ்ருத்த: அஸ்மி = நிலையான மனம் கொண்டவனாக ஆகிவிட்டேன்
ப்ரக்ருதிம் கத: = இயற்கை நிலையெய்தினேன்
அர்ஜுனன் சொல்லுகிறான்: ஜனார்த்தனா, நினது தண்மை பொருந்திய இம்மானிட வடிவத்தைக் கண்டு இப்போது யான் அமைதியுற்றேன். என் உணர்வு மீண்டது; இயற்கை நிலையெய்தினேன்.


श्रीभगवानुवाच
सुदुर्दर्शमिदं रूपं दृष्टवानसि यन्मम ।
देवा अप्यस्य रूपस्य नित्यं दर्शनकाङ्क्षिणः ॥११- ५२॥
ஸ்ரீப⁴கவாநுவாச
ஸுதுர்தர்ஸமிதம் ரூபம் த்ருஷ்டவாநஸி யந்மம |
தேவா அப்யஸ்ய ரூபஸ்ய நித்யம் தர்ஸநகாங்க்ஷிண: || 11- 52||
ஸ்ரீப⁴கவாநுவாச = ஸ்ரீ பகவான் சொல்லுகிறான்
மம யத் ரூபம் த்ருஷ்டவாந் அஸி = என்னுடைய எந்த வடிவம் இப்போது பார்த்தாயோ
இதம் ஸுதுர்தர்ஸம் = இது காண்பதற்கு அரிதானது
தேவா அபி = தேவர்கள் கூட
நித்யம் அஸ்ய ரூபஸ்ய = எப்போதும் இந்த உருவத்தை
தர்ஸந காங்க்ஷிண: = காண விருப்பம் கொண்டு இருக்கிறார்கள்
ஸ்ரீ பகவான் சொல்லுகிறான்: காண்பதற்கரிய என் வடிவத்தை இங்குக் கண்டனை, தேவர்கள் கூட இவ்வடிவத்தைக் காண எப்போதும் விரும்பி நிற்கிறார்கள்.


नाहं वेदैर्न तपसा न दानेन न चेज्यया ।
शक्य एवंविधो द्रष्टुं दृष्टवानसि मां यथा ॥११- ५३॥
நாஹம் வேதைர்ந தபஸா ந தாநேந ந சேஜ்யயா |
ஸக்ய ஏவம்விதோ⁴ த்ரஷ்டும் த்ருஷ்டவாநஸி மாம் யதா || 11- 53||
யதா மாம் த்ருஷ்டவாந் அஸி = எவ்வாறு நீ என்னைப் பார்த்தாயோ
ஏவம்வித⁴: அஹம் = இவ்விதமாக நான்
வேதை: த்ரஷ்டும் ந ஸக்ய = வேதங்களாலும் காணப் பட முடியாதவன்
தபஸா ந = தவத்தாலும் இல்லை
தாநேந ந = தானத்தாலும் இல்லை
இஜ்யயா ச ந = வேள்வியாலும் இல்லை
என்னை நீ கண்டபடி, இவ்விதமாக வேதங்களாலும் தவத்தாலும், தானத்தாலும், வேள்வியாலும் என்னைக் காணுதல் இயலாது.


भक्त्या त्वनन्यया शक्य अहमेवंविधोऽर्जुन ।
ज्ञातुं द्रष्टुं च तत्त्वेन प्रवेष्टुं च परंतप ॥११- ५४॥
ப⁴க்த்யா த்வநந்யயா ஸக்ய அஹமேவம்விதோ⁴ऽர்ஜுந |
ஜ்ஞாதும் த்ரஷ்டும் ச தத்த்வேந ப்ரவேஷ்டும் ச பரந்தப || 11- 54||
து பரந்தப = ஆனால், எதிரிகளை எரிப்பவனே!
அர்ஜுந = அர்ஜுனா
ஏவம் வித⁴: அஹம் = இவ்விதமாக நான்
அநந்யயா: ப⁴க்த்யா = வேறெதுவும் வேண்டாத பக்தியால்
த்ரஷ்டும் ஸக்ய = காணுதல் இயலும்
தத்த்வேந ஜ்ஞாதும் ப்ரவேஷ்டும் ச = உள்ளபடி அறியவும் ஒன்றவும் (முடியும்)
பிறிதிடஞ் செல்லாத பக்தியால் மாத்திரமே என்னை இவ்விதமாக அறிதலும், உள்ளபடி காணுதலும் என்னுட் புகுதலும் இயலும்.


मत्कर्मकृन्मत्परमो मद्भक्तः सङ्गवर्जितः ।
निर्वैरः सर्वभूतेषु यः स मामेति पाण्डव ॥११- ५५॥
மத்கர்மக்ருந்மத்பரமோ மத்ப⁴க்த: ஸங்கவர்ஜித: |
நிர்வைர: ஸர்வபூ⁴தேஷு ய: ஸ மாமேதி பாண்டவ || 11- 55||
பாண்டவ = பாண்டவா!
ய: மத்கர்மக்ருத் = எவன் செய்ய வேண்டிய கடமைகளை என் பொருட்டே செய்வானோ
மத்பரம: = என்னையே அடையவேண்டும் என்று குறிக்கோள் கொள்வானோ
மத்ப⁴க்த: = என்னிடம் பக்தி கொண்டவனோ
ஸங்கவர்ஜித: = பற்றற்றவனோ
ஸர்வபூ⁴தேஷு நிர்வைர: = எவ்வுயிரிடத்தும் பகை இல்லாதவனோ
ஸ: = அவன்
மாம் ஏதி = என்னையே அடைகிறான்
என்தொழில் செய்வான், எனைத் தலைக் கொண்டோன்,
என்னுடைய அடியான் பற்றெலாம் இற்றான்,
எவ்வுயி ரிடத்தும் பகைமை யிலாதான் யாவன்,
பாண்டவா! அவனென்னை எய்துவான்.


ॐ तत्सदिति श्रीमद् भगवद्गीतासूपनिषत्सु ब्रह्मविद्यायां योगशास्त्रे
श्रिकृष्णार्जुन सम्वादे विश्वरूप दर्शनयोगो नामैकादशोऽध्याय: || 11 ||
ஓம் தத் ஸத் பிரம்ம வித்யை, யோக சாஸ்திரம், உபநிஷத்து எனப்படும்
ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையாகிய ஸ்ரீ கிருஷ்ணனுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் இடையே நிகழ்ந்த
உரையாடலில் விஸ்வரூப தர்சன யோகம் எனப் பெயர் படைத்த
பதினொன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.

Dear you, Thanks for Visiting Brahmins Net!
JaiHind! Feel free to post whatever you think useful, legal or humer! Click here to Invite Friends